Ryan:"Bij onze school staat de drinkwaterfabriek. Daar maken ze uit zout water drinkwater."

Op de Antillen staan ontziltingsfabrieken waar uit oceaanwater drinkwater wordt gemaakt

Drinkwater uit zeeCuraçao ligt midden in het water, maar is toch heel droog. Er valt weinig regen, er zijn geen rivieren en het grondwater is een beetje zout. Dus zit er niets anders op dan drinkwater te maken. Dat gebeurt in een grote fabriek in Willemstad. Daar ontzilten ze zeewater door het te verhitten. Dan krijg je waterdamp. Als die afkoelt zit er geen zout meer in het water. De fabriek op Curaçao is de grootste ontziltings-fabriek ter wereld! Ze maken wel zes miljoen kubieke meter zoet water per jaar. Ook op de andere eilanden zijn drinkwaterfabrieken.

Schone energieOp Curaçao waait de wind het hele jaar. Die oostenwind is niet te hard en niet te zacht. Ideaal voor windmolens. Sinds 1993 komt een deel van de elektriciteit op Curaçao van windmolens die in Nederland zijn gemaakt. Dat is heel wat goedkoper en schoner dan elektriciteit opwekken met olie.

De passaatwinden zijn ideaal om energie op te wekken.

Vee uit EuropaDe geiten, koeien en ezels op de Antilliaanse eilanden zijn ooit door de Spanjaarden en Nederlanders meegenomen. Ze hadden vlees nodig voor de bemanningen van schepen. Ook de nieuwe eilandbewoners die door de Europeanen naar de eilanden werden gebracht, lustten wel een boutje. Daarom liepen er op Curaçao, Bonaire en St. Eustatius duizenden stuks vee rond. De Hollandse boeren kochten slaven om op het vee te passen.

Flamingo'sOp Bonaire broeden 15.000 flamingo's. Vroeger waren het er veel minder. Er werd op ze gejaagd en hun eieren werden verzameld. Flamingo's houden van flink zout water. Daarin vinden ze hun voedsel. Ze slurpen met hun snavel kleine schaaldiertjes en andere beestjes naar binnen. In die beestjes zitten kleurstoffen waardoor de flamingo's zo mooi roze van kleur zijn.

Het regent niet veel op de Antillen en dat is aan de plantengroei te zien

VulkaaneilandSt. Eustatius is net als Saba een vulkanisch eiland. Op de zuidpunt staat de vulkaan de Quill. Hij is al een paar duizend jaar rustig. Maar vroeger spuwde hij stenen, as en lava. Het hele eiland is er mee bedekt. Daarom heeft St. Eustatius een vruchtbare bodem, waarop vroeger vooral suikerriet werd verbouwd. Nu zijn de suikerriet plantages verdwenen en is het rustig op het eiland. Ook de vulkaan blijft stil. Maar na de uitbarsting in 1997 van de vulkaan op het naburige eilandje Montserrat, wil iedereen wel graag dat ze op tijd gewaarschuwd worden, mocht de Quill uitbarsten.