Altijd werken

banner

Vrijheidmei 2016

Download de handleiding en opdrachten Nieuwsbegrip (begrijpend lezen) en (wereld)burgerschap.

Nieuwsbegrip, handleiding Nieuwsbegrip, opdrachten (wereld)burgerschap, inleiding (wereld)burgerschap, opdrachten

Altijd werken

Meer dan 168 miljoen kinderen op de wereld werken. Ze doen niet alleen klussen in de huishouding of op het land, maar ook zwaar werk in fabrieken en mijnen. Drissa (12) uit het West-Afrikaanse land Mali werkt in een goudmijn.

Duizenden tentjes staan in lange rijen naast elkaar. Ze zien er allemaal hetzelfde uit: houten palen waarover grote stukken plastic zijn gelegd. Sommige tenten dienen als slaapplek. In andere kun je eten of kookpotten en kleding kopen. Naast het tentenkamp, dat zo groot is als een kleine stad, ligt de goudmijn van Soumaya. Sinds
er goud in de mijn is ontdekt, komen iedere dag nieuwe mensen naar het kamp die geld hopen te verdienen in de goudmijn.

Drissa Dounbia is 12 jaar oud, woont in het West_afrikaanse land Mali en werkt 6 dagen per week in de goudmijnen van Soumaya.

Het is Drissa's taak om aarde, waar hopelijk goud in zit, uit diepe putten omhoog te halen.

School

Ook al heeft Drissa zelf voor dit zware werk gekozen, vrij is hij niet. Door de armoede van zijn familie voelt hij zich gedwongen om geld te verdienen. Naar school gaan kan niet. “Ik ben tot mijn zevende wel naar een koranschool gegaan. Daar leerde ik van alles over het islamitische geloof.”
Stiekem zou Drissa wel terug willen naar school. “Maar dan verdien ik niets.”
Wat hij later wil worden?
“Boer,” zegt hij lachend. Het beroep dat hij zo goed kent omdat behalve zijn ouders, bijna alle Malinezen in de landbouw werken.

's Middags is het in de goudmijnen van Soumaya te heet om te werken. Als Drissa geen ander klusje doet, heeft hij dan even tijd om op adem te komen.

Tussen de middag is het te warm om in de mijnen te werken en komen de meeste werkers even op adem.

Stof

Werken in de goudmijn is gevaarlijk, want de gaten kunnen zomaar instorten. Dan raak je bedolven onder de aarde. Maar er liggen meer gevaren op de loer. Zo krijgen sommige kinderen ademhalingsproblemen door het stof dat ze inademen. Of hun gehoor raakt beschadigd door het lawaai van de machines die water uit de gaten omhoog pompen. De machines zijn zo oud dat er soms opeens onderdelen door de lucht vliegen. “Ik heb gelukkig nog geen ongeluk gehad,” zegt Drissa. Wel heeft hij af en toe malaria, een ziekte die door een muggenbeet wordt veroorzaakt.

Pauze

Drissa werkt zes dagen per week. “Van zes uur ‘s ochtends tot twaalf uur ‘s avonds. Tussen de middag verkoop ik water aan winkeliers.” Drissa duwt dan een kar met volle jerrycans door het tentenkamp. Daarna gaat hij terug naar de mijn.
“Als ik ‘s avonds in de tent lig, ben ik zo moe dat ik meteen in slaap val.”

Bandieten

‘s Nachts dreigen weer andere gevaren.
“Ik ben vooral bang voor dieven van buiten die goud willen stelen,” vertelt Drissa. Sterke mannen staan daarom ‘s nachts op wacht om het kamp tegen bandieten te beschermen. Toch blijft het onveilig.
“Elke dag zijn er gevechten tussen bewoners die te veel gedronken hebben. Alcohol maakt ze agressief,” legt Drissa uit.

Familie

Soms verdient Drissa niets, maar op een goede dag verdient hij vier euro. Eén euro gebruikt hij om rijst te kopen of couscous met een beetje vis. De rest van het geld geeft hij aan zijn oom, die het naar Drissa’s ouders stuurt.
“Ik heb vier broers en drie zussen. Mijn vader verdient als boer niet genoeg. Ik maak me elke dag zorgen dat ik mijn familie niet genoeg geld kan sturen.”

Als Drissa 's avonds na een dag keihard werken eindelijk in zijn tent is, denkt hij alleen nog maar aan slapen.

Als Drissa 's avonds eindelijk in zijn tent is, komt hij niet meer van zijn slaapmatje af.

Drissa woont -net als de andere arbeiders van de goudmijn- in een tentenkamp

In het kamp waar Drissa woont staan duizenden optrekjes in lange rijen naast elkaar.

Hout hakken

Drissa (12) woont ook in het tentenkamp. Hij komt van het platteland van Ségou, een gebied ver weg in het zuiden van Mali. Omdat zijn ouders arm zijn, helpt hij hen door geld te verdienen in de goudmijn.
“Het was mijn eigen idee,” zegt Drissa trots. “Mijn oom werkte hier al, ik ben hem achterna gereisd.”
Om de busreis te kunnen betalen, moest Drissa eerst twee weken hout gehakt. “Maar het werken in de mijnen levert sneller geld op, als je tenminste goud vindt. Naar goudkorreltjes moet je dagenlang zoeken, maar als je eenmaal een paar hebt, krijg je er van een goudhandelaar veel geld voor.”

In het water dat overal in zelfgegraven poeltjes staat, kan goud zitten.

Ook in het water dat overal in zelf gegraven poeltjes staat, kan goud zitten.

Verboden

In Mali werken ongeveer één miljoen kinderen. Volgens het VN-Kinderrechtenverdrag is kinderarbeid verboden. Organisaties zoals Stichting Kinderpostzegels en Hivos vragen landen die dit verdrag ondertekend hebben, om zich aan hun belofte te houden. Zij zorgen ook voor kinderarbeidvrije zones.
In Mali zijn een paar van dit soort gebiedenen dat is heel bijzonder. In deze dorpen is met de hele gemeenschap afgesproken dat ouders hun kinderen niet laten werken, maar naar school sturen. Hoewel wereldwijd minder kinderen werken dan vijftien jaar geleden, zal het nog lang duren voor kinderarbeid helemaal verdwenen is.

Blaren

In de goudmijn van Soumaya zijn gemiddeld ruim vijfhonderd kinderen aan het werk. Overal zijn gaten in de grond gemaakt, sommige wel honderd meter diep. De gaten zijn niet groot, maar jongens passen er makkelijk in. Met een hakbijl en een lamp op hun hoofd, laten ze zich aan touwen naar beneden zakken om de aarde los te hakken. Het is Drissa’s werk om de afgegraven grond in emmers naar boven te trekken. “Dat is heel zwaar. Het touw snijdt in mijn schouder en mijn handen zitten vol blaren.”

's Middags, als het te warm is om in de mijn te werken, verkoopt Drissa water aan winkeliers in het tentenkamp.werk in de mijn

In zijn middagpauze verkoopt Drissa water aan winkeliers.

Goudprijs

De prijs van goud wisselt elke dag. Voor 1 gram goud betaalt een handelaar in de mijn van Soumaya tussen de 23 en 30 euro. Per dag koopt hij 6 tot 7 gram. Hij verkoopt het in de hoofdstad Bamako met 7 euro winst. Dat is veel geld in Mali, want de helft van de Malinezen leeft van iets meer dan 1 euro per dag.

Voetballen

Op zijn vrije dag zou Drissa het liefste willen voetballen, net als thuis met zijn vrienden. Of op televisie een wedstrijd met FC Barcelona kijken, zijn favoriete team.
Maar ontspannen en iets leuks doen, zit er voor hem niet in. Door het zware werk is hij uitgeput.
“Als ik vrij ben kan ik alleen maar slapen.”
Of hij de vrijheid van thuis en zijn ouders mist?
“Absoluut! In de winter ga ik weer naar mijn familie! Daar help ik met de oogst op het land.”