Ambassadrice Noraly Beyer

banner

Ambassadrice Noraly Beyer

Even voorstellen:
Noraly Beyer (verjaardag 20 juli) presenteerde jarenlang het NOS Journaal en werkte voor de Wereldomroep.

Waarom vind je Samsam belangrijk?
Ik geloof heel erg dat onbekend onbemind maakt. Dus het is belangrijk om zoveel mogelijk bekend te maken en de blik van kinderen te verbreden. Laat ze maar zien dat er rijst is, zodat ze niet altijd alleen maar aardappelen zullen eten. Voor mij zou het wel minder eenrichtingsverkeer mogen zijn, in Samsam. Stel dat je een kind ‘daar’ iets vraagt? Stel dan ook precies diezelfde vraag aan een kind in Nederland. En als je een nummer over tweedehands spullen in Ghana maakt? Dan had ik het heel leuk gevonden als je ook een Ghanees kind uit de Bijlmer interviewt.

Wat was je meest bijzondere reis?
Wat me het meest verbaasde aan mijn vakantie in Marokko, waren de medina’s en de plekken waar mensen met hun geiten in grotten wonen. Ik had echt het gevoel dat ik in de Middeleeuwen was beland. Ik vond het goed me te realiseren dat de ouders van de Marokkanen met wie ik in Nederland samenwerk misschien wel uit die steden of dorpen komen. En wat ik besefte: wij noemen ze arm, maar in hun eigen beleving zijn ze niet arm. Want ze hebben te eten, een dak boven hun hoofd en vee.

Waar wil je nog eens naartoe?
Suriname ken ik heel goed en ik wil er altijd naar terug. Dat heeft te maken met herinneringen en de mensen die er wonen. Ik heb er zelf ook gewoond, maar ben geboren op Curaçao. Suriname hóórt bij mij. Ik ga ook graag terug naar Zuid-Afrika. Ach: eigenlijk is er geen enkel land waar ik níet naar terug wil: Venezuela, Colombia, Peru, Argentinië… Ik moet er een tweede leven bij vragen.

Stel: jij bent hoofdredacteur van Samsam. Waarover zou jij een verhaal willen maken?
Ik zou kinderen bij elkaar willen brengen. Ik had vroeger een penvriendin. Ik woonde op Curaçao, zij in Rotterdam. Vanuit de klas kreeg je ideeën voor de onderwerpen en daar schreef je dan over. Zo leerde je echt elkaars leven kennen.

Wat gaat er altijd mee in je koffer?
In elk geval altijd iets om te lezen! Het laatste boek dat ik meenam, was Butcher’s Crossing van dezelfde auteur als Stoner. Dat boek heb ik in Suriname achter gelaten. Sinds ik boeken lees op de iPad, hoef ik wel een stuk minder te sjouwen!

Samsam ambassadeur Noraly Beijer

Ik moet er een tweede leven bij vragen.