Overslaan en naar de inhoud gaan
  • Jongen op ballet in Argentinië

    Filmpje

    Plaats als eerste een reactie

    Uitgescholden worden voor 'meisje' of 'homo' omdat hij aan ballet doen. Gerónimo (13) uit Argentinië laat zich er niet door beïnvloeden. Welke andere ideeën zijn er in zijn land over hoe jongens en meisjes zich horen te gedragen?
  • Quiz over gender

    Quiz

    Plaats als eerste een reactie

    Er zijn allerlei ideeën over hoe jongens en meisjes zich horen te gedragen. Dat heet ook wel gender. Wat weet jij hierover? Doe de quiz!
  • Zoek de verschillen

    Filmpje

    Plaats als eerste een reactie

    Acteur Eliyha gaat op bezoek bij de tweeling Isis en Duran (14) in Middenbeemster. Hij onderzoekt met hen de vraag: wat is typisch iets voor jongens en wat voor meisjes?
  • Typisch jongen of meisje

    Reportage

    Plaats als eerste een reactie

    Mike, Senna en Joy zijn bij een tentoonstelling over gender.
    Roger Cremers

    In drie tellen zitten de beschermende handschoenen vast met klittenband en worden de boksballen in de vorm van een aubergine en een taco flink onder handen genomen. Tenminste: door de jongens. “Ik zat op boksen”, vertelt Mike tussen twee stoten door. “Maar m’n ouders vonden dat ik er te veel blauwe plekken door kreeg. Nu zit ik op hiphop dansen en paardrijden.” Alleen Joy aarzelt een beetje: “Ik denk niet dat ik dit kan.”

    Spierballen

    Is dat spierballenvertoon en die voorzichtigheid nou typisch jongens- en typisch meisjesgedrag? Zo’n vraag beantwoorden is nog niet zo simpel. Ook niet voor dit drietal, ook al zijn ze hier al hun hele leven mee bezig. In de paspoorten van Senna en Mike staat namelijk ‘meisje’ en in dat van Joy ‘jongen’. Maar dat klopt niet. “Ik zeg niet eens dat ik me een jongen voel, ik bén een jongen”, legt Senna uit. Zij passen niet in de hokjes ‘jongen’ en ‘meisje’ die de samenleving heeft bedacht. Iedereen heeft ideeën over wat ‘normaal’ is voor jongens en meisjes. De meesten voelen zich daar prettig bij en hun gedrag past bij wat anderen doen en verwachten. Voor zo’n 4% van de mensen in Nederland is dat niet zo. Zij zijn transgender en voelen zich anders dan hun biologische geslacht. Maar dat betekent niet dat zij allemaal een andere naam nemen, medicijnen gaan slikken of operaties willen ondergaan om te veranderen.

    Mike en Senna nemen de boksballen in het Tropenmuseum onder handen.
    Mike en Senna nemen de boksballen in het Tropenmuseum onder handen. Roger Cremers
    De opdracht is: poseer als een vrouw en Joy doet als als een volleerd model.
    De opdracht is: poseer als een vrouw. Roger Cremers

    Meisjeskleur

    Senna, Mike en Joy zijn bij een tentoonstelling in het Amsterdamse Tropenmuseum over wat mannelijk en wat vrouwelijk is. Niet alleen wat betreft gedrag, maar ook bijvoorbeeld qua uiterlijk. Dat verschilt namelijk nogal per cultuur en welk jaar het is. Zo hadden de Franse koningen in de 17e eeuw lange pruiken en is roze in het Westen pas sinds de jaren ‘50 een zogenaamde meisjeskleur.
    In de expositie gaat het over ideeën. Bijvoorbeeld: wie hoort met welk speelgoed te spelen? Er staan allerlei speeltjes en die mogen zij in een volgorde zetten: van ‘voor jongens’ naar ‘voor meisjes'. De dino is simpel, vindt Mike. “Die is voor jongens! Daar speelde ik vroeger veel mee. En dino’s zijn nog steeds mijn lievelingsdieren.” Joy fronst haar wenkbrauwen. “Vroeger zat ik ook in een dino-fase. Zo noemen mijn ouders dat. En ik ben toch echt een meisje.” Senna vindt dat dit met opvoeding te maken heeft. “Vaak geven ouders hun dochters typisch meisjesspeelgoed. Ik heb een keer een Barbie gekregen, maar ik knipte haar haren kort en speelde er nooit mee.”

    Drie transgenderkinderen onderzoeken allerlei ideeën over gender in het Tropenmuseum. Bijvoorbeeld: hoe hoort een man te zitten en hoe een vrouw?
    Hoe hoort een man te zitten en hoe een vrouw? Roger Cremers
    In het Tropenmuseum is ook een ballenbak vol plastic borsten.
    In het Tropenmuseum is ook een ballenbak vol plastic borsten. Roger Cremers

    Zelf weten

    Eigenlijk vinden ze dat iedereen zelf moet weten waar-ie mee wil spelen en ze besluiten samen om niet te kiezen welk speelgoed voor wie is. “Als het gaat om kleding, vind ik dat iedereen ook gewoon moet dragen wat-ie zelf fijn vindt”, zegt Mike. Senna droeg vroeger wel rokjes en jurkjes omdat zijn ouders die voor hem kochten. “Ik voelde me er niet prettig in en trok ze alleen aan omdat ik er graag bij wilde horen.”

    Overal genderneutrale toiletten, als het aan Joy ligt.
    Overal genderneutrale toiletten, als het aan Joy ligt. Roger Cremers

    Genderneutraal

    In een hoekje van de tentoonstellingsruimte hangen wc-deuren van stof met pictogrammen erop: een smiley, een wc-rol of een pot. Joy vindt die met de tekst ‘gewoon een wc’ de beste. Dan trekt ze de enige echte deur open en ontdekt daarachter het genderneutrale toilet van het gebouw: voor wie maar hoge nood heeft. Ze gaat helemaal stralen. “Wat zou het fijn zijn als die overal zouden zijn. Dan hoeft niemand te kiezen.”

    Wc-wissel

    Voor kinderen zoals zij komt er altijd een moment dat ze officieel gaan wisselen van wc. Mike wilde eigenlijk altijd al liever naar de jongens wc, ook al was die vaak een stuk viezer. “Maar daar werd ik wel mee gepest.” Bij Senna ging op school wel meer lastig. “In groep drie heb ik al verteld dat ik een jongen ben, maar de juf wilde toen niet mijn nieuwe naam op de taart op het digibord zetten toen ik jarig was. En ik mocht me pas vanaf groep zeven omkleden bij de jongens.”

    Irritante vragen

    Ze zijn het met elkaar eens: het is wel eens moeilijk om transgender te zijn en ze krijgen vaak irritante vragen. Die gaan meestal over wat er tussen hun benen zit en op wie ze verliefd worden. Mike: “Maar gelukkig wonen we in Nederland en hier mag je gewoon jezelf zijn.”

    Welke ideeën zijn er over hoe jongens en meisjes zich moeten gedragen? Senna (13), Mike (10) en Joy (9) gingen naar een tentoonstelling hierover. Zij zijn zelf transgender.
  • "Meisjes mogen alleen door de linkerdeur"

    Reportage

    Plaats als eerste een reactie

    Namo (links ) en Jenny zijn klaar voor school.
    Roosje van Driest

    Voor dag en dauw zijn de meisjes en vrouwen van Praij Ijing op Soemba al aan het werk. Ook Namo en Jenny stonden op toen de haan kraaide. Ze voeren de etensresten van de avond ervoor aan de kippen en varkens onder het huis, helpen hun moeders met vuur maken en vegen het erf aan. En hun broertjes? Die draaien zich nog een keertje om in bed of kijken een filmpje op de telefoon van hun moeder. Dat lijkt misschien oneerlijk verdeeld, maar voor de vriendinnen is het heel gewoon. Zo zijn ze opgegroeid en zo ging het bij hun ouders en grootouders ook. Jenny: “Eén van onze belangrijkste en vaste taken is bijvoorbeeld water halen uit de waterput, aan de voet van de berg. Naar boven lopen met zware emmers, is wel zwaar maar we zijn het gewend. En we doen het vaak samen, dus dat is alleen maar gezellig.”

    Duidelijk verdeeld

    Bijna overal ter wereld, vooral in dorpen en op het platteland, zijn de taken tussen mannen en vrouwen duidelijk verdeeld volgens eeuwenoude tradities. Zo’n vijftig jaar geleden was dat in Nederland trouwens ook nog zo: de meeste getrouwde vrouwen zorgden voor het gezin en het huishouden en mannen werkten buitenhuis. Water halen is een voorbeeld van een taak die eigenlijk alleen door vrouwen (en kinderen) wordt gedaan. Vooral op het platteland in Afrika en Azië is dat vaak een enorm tijdrovende bezigheid. Het is niet uitzonderlijk dat vrouwen hier wel vijf uur per dag mee bezig zijn en ze sjouwen vaak zo’n vijftien liter op hun hoofd. Bijna niemand klaagt hierover, want als je dat doet ben je geen goede vrouw.

    Jenny (links) en Namo halen water: een typisch vrouwenklusje op hun Indonesische eiland.
    Jenny (links) en Namo halen water: een typisch vrouwenklusje op hun Indonesische eiland. Roosje van Driest
    Namo laat zien hoe meisjes en vrouwen op haar eiland weven.
    Namo laat zien hoe meisjes en vrouwen op haar eiland weven. Roosje van Driest

    Links en rechts

    In het dorp van Namo en Jenny is ook een duidelijk onderscheid tussen mannen en vrouwen in de architectuur. Namo legt uit: “De linkerkant van onze huizen is de vrouwelijke kant: hier zijn de keuken, de vuurplaats en de slaapkamers. De rechterkant van het huis is mannelijk: hier worden de rituelen uitgevoerd door de mannen en zitten de mannen tijdens het eten. De vrouwen eten meestal bij het vuur. Maar dat betekent niet dat de vrouwen nooit in het rechterdeel van het huis komen of dat de mannen nooit in de keuken komen. Onze huizen hebben twee ingangen. Meisjes en vrouwen mogen alleen door de linkerdeur. De rechterdeur is voor mannen.” Waarom dit precies is, weten de meisjes niet. En ook volwassenen vinden dit een lastige vraag. Buitenstaanders en onderzoekers willen dit natuurlijk graag begrijpen en bedenken allerlei theorieën en verklaringen. Maar net als bij de meeste tradities is dat moeilijk en bovendien: tradities veranderen. Ook hier op het eiland. “Ik heb in elk geval nooit straf gekregen als ik per ongeluk door de rechterdeur ging.”

    Klusjes in huis

    Dat meisjes veel meer huishoudelijke klusjes moeten doen dan jongens, vinden Namo en Jenny niet erg. Want er zitten ook veel voordelen aan meisje-zijn. Jenny: “Wij kunnen later moeder worden en we mogen lang haar en make-up dragen.” En misschien wel het belangrijkste: zo groot vinden zij het verschil tussen jongens en meisjes niet. Want ze doen precies dezelfde spelletjes als de jongens en zijn ook vaak aan het stoeien en vechten.

     

    Namo en Jenny laten traditionele feestkleding van hun Indonesische eiland zien.
    Namo en Jenny laten traditionele feestkleding van hun Indonesische eiland zien. Roosje van Driest

    Lang haar

    Voordat de Europeanen in Indonesië kwamen, zagen de mannen en vrouwen er op de eilanden trouwens veel meer hetzelfde uit. Iedereen droeg een doek om het middel en liet hun buik en borst-kas bloot. Iedereen had ook lang haar. Deze gebruiken veranderden door de komst van kolonisten, nieuwe religies zoals het christendom en de islam en de westerse modetrends. Sinds-dien bedekken de vrouwen hun borsten en hebben veel mannen kort haar.

    Bruidsschat

    Denk trouwens niet dat de jongens en mannen maar een luizenleventje hebben in het dorp van Namo en Jenny. Als de jongens wat ouder worden, moeten ze bijvoorbeeld helpen met de koeien en paarden laten grazen, waterputten graven en huizen bouwen. En ze moeten genoeg geld bij elkaar krijgen om vee te kopen voor de ouders van hun toekomstige bruid. Dat heet een bruidsschat en die mag nooit minder zijn dan wat de vader van de bruid zelf betaalde aan zijn schoonfamilie toen hij trouwde. Alleen worden dieren steeds meer waard en wordt de bruidsschat dus steeds hoger. Voor veel mannen levert dit veel stress op en meisjes moeten vaak heel lang wachten voor een jongen rijk genoeg is om die bruidsschat te betalen. Het lijkt een beetje alsof de man zijn vrouw zo koopt van haar ouders en zij dan zijn eigendom is. Maar zo zien Namo en Jenny het niet. “Een grote bruidsschat betekent gewoon veel geluk voor het nieuwe paar en wij vinden het een teken van respect naar de ouders van de bruid. Gelukkig hoeven wij ons niet druk te maken over geld verdienen!”

    In een afgelegen dorpje op een van de eilanden van Indonesië wonen de vriendinnen Namo en Jenny (allebei 10). Hoe is het om hier een meisje te zijn?
  • Man / Vrouw in hokjes

    Informatie

    Reacties: 1

    **Bold** _italic_
    Uw emailadres wordt enkel gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is enkel zichtbaar voor de redactie.
    Loes van Hensbergen
    20 maart 2020, 23:15
    Mijn man en ik zijn nu ongeveer 7 jaar getrouwd. We waren gelukkig getrouwd met twee kinderen, de afgelopen maand begon ik vreemd gedrag van hem op te merken en een paar weken later ontdekte ik dat mijn man iemand ziet. Hij kwam laat thuis van zijn werk, hij geeft nauwelijks meer om mij of de kinderen, soms gaat hij uit en komt hij niet eens terug voor ongeveer 2-3 dagen. Ik heb er alles aan gedaan om dit probleem op te lossen, maar alles was tevergeefs.Ik werd erg ongerust en had hulp nodig. Toen ik op een dag op internet aan het surfen was, kwam ik een website tegen die suggereerde dat Dr. Igbinovia kan helpen bij het oplossen van huwelijksproblemen, het herstellen van verbroken relaties en enzovoort. Dus ik vond dat ik hem een ​​kans moest geven, dus nam ik contact met hem op en hij betoverde me. Twee dagen lang kwam mijn man naar me toe en verontschuldigde zich voor de fouten die hij deed en beloofde hij dat hij het nooit meer zou doen. weer normaal. Ik en mijn familie leven weer gelukkig samen. Allemaal dankzij Dr. Igbinovia. Als je een spell-caster nodig hebt die een spreuk kan uitspreken die echt werkt, raad ik je aan contact met hem op te nemen. Hij zal je niet teleurstellen. Dit is zijn e-mail: doctorigbinovia93@gmail.com of WhatsApp / viber +2348144480786 nemen dingen als vanzelfsprekend aan en het wordt van je afgenomen
    **Bold** _italic_
    Uw emailadres wordt enkel gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is enkel zichtbaar voor de redactie.

    De manier waarop we denken over de rollen van meisjes en jongens wordt ook wel gender genoemd. Die ideeën zitten tussen je oren en hebben dus niets te maken met wat er tussen je benen zit. Dat is geslacht of sekse. Je opvoeding en de omgeving waarin je opgroeit bepalen hoe je denkt en hoe je je gedraagt als jongen of als meisje. Vaak gaat dat onbewust en stel je hier geen vragen bij omdat het nu eenmaal zo is. De meeste mensen voelen zich hier ook prettig bij. Zo weet je wat je van elkaar kunt verwachten.

    Cultuur

    Gedachten over gender zijn overal terug te vinden. Bijvoorbeeld in taal. Je kent vast het gezegde ‘je mannetje staan’. Dat betekent dat je je goed kunt verdedigen. Hierin zit een oordeel over hoe je als man hoort te zijn: sterk. Gender bepaalt zelfs welke karaktertrekken je laat zien. Je kopieert het gedrag van je ouders of van andere mensen om je heen. In veel culturen horen meisjes zich bij voorbeeld rustig te gedragen. Jongens mogen vaak veel uitbundiger zijn. In veel culturen zijn ook speciale feesten of rituelen waarna je een ‘echte’ man of vrouw bent. Bij jongens gaat het dan vooral over moed en fysieke kracht.

    Normaal

    Lang haar is alleen iets voor meisjes, jongens mogen niet huilen en meisjes zijn banger dan jongens. Herken je deze vooroordelen? Ben je het er mee eens? Of vind je het de grootste onzin? Er zijn giga-veel meningen over wat ‘typisch’ gedrag voor jongens en meisjes is en hoe hun uiterlijk moet zijn. Maar deze opvattingen zijn niet overal hetzelfde. Wat voor de één normaal is, is voor de ander juist ‘raar’.

    Globy met lang haar

    Biologie

    Natuurlijk zijn er fysieke verschillen. Jongens hebben bijvoorbeeld gemiddeld tien keer zoveel testosteron in hun bloed dan meisjes. Dit is een hormoon dat zorgt voor spiergroei en lichaamsbeharing. En het speelt een rol bij zelfverzekerdheid. Maar dat betekent niet dat álle mannen meer testosteron hebben dan vrouwen. Er zijn ook vrouwen die juist meer van dit hormoon hebben dan een man met gemiddeld weinig testosteron.

    Veranderingen

    Voordat de vijf wereldgodsdiensten een paar duizend jaar geleden belangrijk werden, stopten samenlevingen de mensen minder streng in de hokjes man óf vrouw. Vaak was er dan ook een derde gender: iemand die zich gedroeg als een mix van man én vrouw. Als er geen onderscheid wordt gemaakt, heet dat genderneutraal.

    Onzin

    Nu gebeurt er in Nederland veel op dit gebied: wc’s worden genderneutraal, de HEMA heeft geen aparte jongens- of meisjeskleding meer en de omroepers van de NS zeggen nu ‘beste reizigers’, in plaats van ‘dames en heren’. Nog niet iedereen is zo ver. In veel speelgoedwinkels krijg je bijvoorbeeld nog steeds de vraag: ‘Is het cadeautje voor een jongen of een meisje?’ En dan wordt het keurig in blauw óf roze papier ingepakt.

    * Sommige mannen in Schotland dragen een kilt: een rok met een ruitjespatroon.
    * Zolang ze nog geen baard hebben, dansen sommige jongens in Turkije in vrouwenkleding. Ze heten köçek.
    * Op de Fiji-eilanden is een rok onderdeel van het politie-uniform.
    * Jonge mannen bij de Marind in Nieuw-Guinea krijgen vlechtjes en extensions. Zo laten ze zien dat ze single zijn.
    * In het Fins, Swahili en Perzisch is er één woord voor hij en zij. Geen aparte woorden.

    Hoe horen mannen en vrouwen zich te gedragen en eruit te zien? Daar zijn allerlei ideeën over en dat heet 'gender'. Die ideeën veranderen door de jaren heen en verschillen per cultuur.
  • "Ik knip mijn haar nooit af"

    Interview

    Plaats als eerste een reactie

    (vlnr) Riley, Kabir en Tycho houden van hun lange haren.
    Ernie Buts

    1. Horen jongens geen kort koppie te hebben?

    TYCHO: “Iedereen moet z’n haar doen zoals-ie zelf mooi vindt. Maar mensen zien me wel eens aan voor een meisje. Laatst nog een verkeersagent op een kruispunt. En in winkels gebeurt het ook vaak.”
    KABIR: “Ik heb het sikh-geloof, dat komt uit India. Wij geloven dat God ons perfect heeft geschapen en dat je daar niets aan mag veranderen. Daarom knippen we ons haar niet. Ik draag het altijd in een knot bovenop mijn hoofd, met een doek eromheen. Jongens uit mijn klas plagen me wel eens met mijn lange haar. Dan noemen ze me een meisje. Dat vind ik niet leuk, maar het maakt me ook niet verdrietig. Ik ben juist trots op mijn haar. Als je me ziet, weet je meteen dat ik een sikh ben.”

    2. Vind je jezelf jongensachtig?

    RILEY: “Ik zou geen shirtjes met hartjes aantrekken omdat ik dat iets voor meisjes vind. Maar verder let ik er niet op. Ik draag gewoon wat ik mooi vind. En qua hobby’s: ik tennis, spaar stenen en kijk documentaires over de Egyptenaren of de Middeleeuwen. Ik weet niet of dat jongens- of meisjesachtig is.”
    TYCHO: “Ik ben gewoon mezelf en ik houd toevallig heel erg van breien. Als ik mezelf vergelijk met de stoere jongens in mijn klas: zo ben ik niet. Die dagen bijvoorbeeld de leerkracht uit. Ik ben meer een rustige jongen.”

    3. Zou je een meisje willen zijn?

    KABIR: “Ik niet. Er zitten voor- en nadelen aan allebei: meisje en jongen zijn. In mijn geloof zijn mannen en vrouwen gelijkwaardig. Toch ben ik blij dat ik een jongen ben. Maar dat heeft er niets mee te maken dat ik niet wil helpen met afwassen. Want ik ruim thuis regelmatig de vaatwasser uit. Het is gewoon een gevoel dat ik het liefst een jongen wil zijn.”
    RILEY: “Als ik geboren zou zijn als meisje, zou ik dat prima vinden. Net als dat ik het prima vind dat ik een jongen ben."

    4. Kennen jullie veel mannen met lang haar?

    TYCHO: “Mijn broertje, maar dat vind ik best irritant omdat hij me na-aapt. Verder vind ik het juist leuk om jongens met lang haar te zien, zoals laatst op surfkamp. Daar hadden twee leiders lange krullen. En ik zag The Lord of the Rings en vond mezelf heel erg op Legolas lijken. Ook een man.”
    RILEY: “Mijn opa heeft ook lange dreads. Toen mijn opa jong was, ging hij in Suriname naar school. Toen had hij ze nog niet, maar ik zal hem eens vragen waarom hij die toen nog niet had. En ik ken Bob Marley: een muzikant die reggaemuziek maakte. Maar ik ben zelf geen rasta, hoor. Rasta’s hebben een bepaald geloof en daar horen ook dreads bij. Maar ik heb dat geloof niet.”

    5. Is lang haar moeilijk?

    RILEY: “Mijn vader heeft eerst zelf geprobeerd de dreads bij me te zetten, maar al snel ging ik toch naar een speciale dreadlockskapper. Ik ga nu elke maand. De kapper draait de nieuwe haren om de dreads heen en knoopt ze vast. Het doet erge pijn: ik krijg er tranen van in mijn ogen. Maar ik wil mijn haren graag goed verzorgen. Na afl oop doet de kapper er cactus-olie in. Het wassen kan ik wel zelf.” 6. Denk je dat je je haar ooit zult afknippen?
    TYCHO: “Zoals het nu is, vind ik het mooi. Het is mijn identiteit en het maakt me uniek. Dus ik denk niet dat ik het snel zal doen. Maar je weet nooit.”
    RILEY: “Het zou kunnen dat er een stukje van af gaat, maar ik heb één droom: ik wil later bekend staan als de archeoloog met dreads.”
    KABIR: “Ik ben nog nooit naar de kapper geweest en ik zou ook nooit gaan. Alle gelovige sikhs hebben lang haar. Alleen mijn vader niet. Die werd als puber zo gepest op school dat hij zijn haar heeft afgeknipt. Ik zou dat echt nooit doen. Het is heel belangrijk voor me. Net zo belangrijk als mijn geloof.”

    Lang haar is toch voor meisjes? Riley (10), Tycho (12)en Kabir (11) zijn het daar niet mee eens!
  • Ballet in Argentinië: "Ik doe wat ik doe"

    Interview

    Plaats als eerste een reactie

    Gerónimo uit Argentinië wil later dansen in Parijs.
    Aldana Duhalde / Jan-Willem Bult

    Hoe is het om als jongen aan ballet te doen?

    “Voor meisjes is het makkelijker omdat ze vaak dunner, lichter en leniger zijn dan jongens. Wij moeten harder ons best doen om hetzelfde te kunnen. Maar dat vind ik niet erg. Ik houd van dansen. Ik was een tijd de enige met alleen maar meisjes, maar nu is er een andere jongen bij.”

    Lang was Gerónimo de enige jongen in zijn ballet-klas.
    Lang was Gerónimo de enige jongen in zijn ballet-klas. Aldana Duhalde
    Als balletdanser in Argentinië heeft Gerónimo het niet altijd makkelijk.
    Als balletdanser heeft Gerónimo het niet altijd makkelijk. Aldana Duhalde

    Wat voor reacties krijg je?

    “Het beeld van mannen is dat ze stoer moeten zijn en ballet hoort daar niet bij. Tango is wel iets voor mannen. Mijn vader kon mijn passie niet accepteren, maar mijn ouders zijn nu gescheiden."

    Dat was vast moeilijk voor je...

    “Het kon me weinig schelen. Ik doe wat ik doe. En mijn moeder en broer steunen me. Wat hielp, is dat een leraar me een choreografie liet maken waar de hele klas op moest dansen. Daarna konden m’n klasgenoten niets meer zeggen. En ik blijf geloven in mijn droom: de beste worden en dansen in Parijs waar het voor mannen meer geaccepteerd is om aan ballet te doen.”

    Doe je als jongen in Argentinië aan ballet? Grote kans dat je dan wordt gepest en uitgescholden. Daar weet Gerónimo (13) alles van.
  • Opgevoed als jongen

    Reportage

    Plaats als eerste een reactie

    Ali en Setar worden op straat in de Afghaanse hoofdstad Kabul regelmatig nageroepen.
    Loulou d'Aki

    Een dag nadat Setareh werd geboren, besloten haar ouders om haar als Setar op te voeden. Als een zoon. Ze was al de derde dochter op rij. Toen twee jaar later Ali werd geboren, werd ook zij als jongetje opgevoed. In veel landen krijgen ouders liever een zoon dan een dochter. Vooral in arme gezinnen. Zonen moeten namelijk geld verdienen en later voor hun ouders zorgen. Als je alleen maar dochters krijgt, dan is dat iets om je voor te schamen. Het is een schande. Er zijn mensen in Afghanistan die geloven dat als je je dochter als zoon opvoedt, de kans groter wordt dat je daarna een ‘echte’ zoon krijgt.

    Setar uit Afghanistan föhnt haar haren.
    Setar föhnt haar haren. Loulou d'Aki
    Ali uit Afghanistan wordt als zoon opgevoed en ze laat haar favoriete outfit zien.
    Ali laat haar favoriete outfit zien. Loulou d'Aki

    Voordelen

    In Afghanistan zitten nogal wat voordelen aan het opgroeien als jongen. Je mag bijvoorbeeld de straat op om boodschappen te doen, je zusjes van school ophalen en op straat spelen en sporten. Het is dus best logisch dat ouders hun dochters zo’n vrije jeugd gunnen. Maar onder-tussen gaat Setar (16) niet meer naar school omdat ze niet langer uitgescholden wil worden en Ali (14) wordt voor haar veiligheid door haar vader naar school gebracht. De twee zussen willen een jongen blijven, maar hun vader wil dat ze zich nu als meisje gaan gedragen. Maar dat zijn de twee helemaal niet gewend. Ze moeten dan een hoofddoek dragen, leren hoe ze het huishouden moeten doen en ze mogen mannen niet in hun ogen aankijken. Ze moeten hun leven eigenlijk helemaal opnieuw beginnen. Als meisje.

    In de zomer van 2017 reisde de Zweedse fotografe Loulou d’Aki naar Afghanistan om het gebruik bacha posh te fotograferen.

    Sommige families in Afghanistan voeden hun dochters op als zonen. Tot het tijd voor ze is om te trouwen. Dan moeten ze zich weer gedragen als meisje. Maar dat valt vaak erg tegen.
  • "Door Micah vergeet ik de chemo"

    Interview

    Plaats als eerste een reactie

    Floortje leert robotdino Micah eten.
    Angeliek de Jonge

    Onderweg van haar huis naar het ziekenhuis, kon Floortje deze keer alleen maar denken aan robotdino Micah. “Drie weken geleden zag ik ‘m voor het eerst. Toen mocht ik ‘m zijn naam leren en leren eten”, glundert ze. “Onder z’n kin en op zijn buik zitten sensoren. Als je ‘m op die plekjes kriebelt, dan reageert ie daar op.”  

    Naalden 

    “Ik kan niet tegen naalden. De laatste keer dat ik een infuus kreeg, viel ik flauw. En van de medicijnen word ik heel misselijk en duizelig. Maar tijdens het inspuiten van de vorige chemo, dacht ik alleen maar aan Micah en dat ik goed voor ‘m wilde zorgen. Daardoor viel de behandeling heel erg mee.” De robotdino’s waren al langer in andere ziekenhuizen, maar sinds oktober vorig jaar ook in het Prinses Máxima Centrum waar kinderen met kanker worden behandeld. Uit onderzoek blijkt dat patiënten door deze knuffels zo zijn afgeleid dat ze minder bang zijn en minder stress hebben.  

    Gekke geluidjes 

    “Vandaag had ik zelfs zin om naar het ziekenhuis te gaan. De afgelopen drie weken heb ik elke dag aan Micah gedacht. Gelukkig heb ik thuis Dex, een mini chihuahua. Die heb ik gekregen om me te steunen tijdens de behandelingen. Maar huisdieren mogen niet mee naar het ziekenhuis, vanwege de hygiëne. Thuis troost ie me wel heel goed en als ik misselijk ben, gaat ie altijd op mijn buik liggen. Dat zie ik Micah nog niet doen. Maar van hem hoef ik dan weer geen drollen op te ruimen.”

    Deze robotdino's helpen heel goed tegen stress.
    Deze robotdino's helpen heel goed tegen stress. Angeliek de Jonge
    Floortje: "Van een robotdino hoef ik geen drollen op te ruimen."
    "Van een robotdino hoef ik geen drollen op te ruimen." Angeliek de Jonge

    Medicijn 

    “De naam Dex komt van het woord dexametason: één van de medicijnen die ik krijg en waar ik me altijd heel naar van ga voelen: mijn hoofd wordt er bol van en ik krijg er woede-buien door. Ik vond het grappig om mijn hondje daarnaar te vernoemen. Toen Dex nog een pupje was, nam ik ‘m altijd mee naar het ziekenhuis in Deventer. Maar nu is ie te groot en te druk. Hij zou alles omvergooien. Ik ga eens in de drie weken naar Utrecht voor de chemo behandeling. De andere weken krijg ik een kleinere dosis in een ziekenhuis dichterbij.”  

    Zorgrobot

    “Wat ik heel leuk vind, aan de robotdino is dat je ‘m net zo moet verzorgen als een huisdier. Maar een zorgrobot die 24 uur per dag bij me in de buurt is, daar zou ik me heel erg aan gaan irriteren. Het zou voelen alsof ie me stalkt. Ik wil ook mijn privacy. Laatst zag ik op tv een robot die met ouderen yogaoefeningen ging doen. Die zei dingen als: ‘Let op uw ademhaling. Doe nu uw linkerarm omhoog. Let op uw ademhaling’. Dat vond ik wel heel leuk. En ik kan me voorstellen bejaardenverzorgers hier geen tijd voor hebben.
    Heel af en toe zie ik hier ook wel verpleegkundigen rennen omdat ze snel ergens naartoe moeten en ze haast hebben. Maar ik denk niet dat robots hun werk helemaal kunnen overnemen. Maar het liefst zou ik willen dat iedereen hier in het ziekenhuis z’n baan kwijtraakt, want dat zou betekenen dat er geen kinderen met kanker meer zijn.”   

    Elke week krijgen zo’n tien kinderen in Nederland te horen dat ze kanker hebben. Zaterdag 15 februari is het Wereld Kinderkanker Dag om daar extra stil bij te staan. Floortje (13) uit Zutphen gaat om de drie weken naar het Prinses Máxima Centrum in Utrecht voor een chemobehandeling.
  • Hoe word je president van Amerika?

    Informatie

    Plaats als eerste een reactie

    Elizabeth Warren is één van de Democraten die de strijd met president Trump wil aangaan bij de komende verkiezingen in Amerika.
    ANP

    De Amerikanen gaan pas op 3 november naar de stembus, maar voor die tijd zijn er verkiezingen die duidelijk maken welke kandidaten gaan strijden om het presidentschap. Dat zijn altijd een Democraat en een Republikein.

    1. Republikeinen, Democraten?

    In de Verenigde Staten zijn twee grote politieke partijen: de Democratische partij en de Republikeinse partij. 
    Donald Trump is een Republikein. Zijn tegenstanders hopen dat hij in november verslagen wordt door een Democraat. Barack Obama die van 2009 tot 2017 president was, hoorde bij de Democraten.

    2. Wat zijn de verschillen?

    Republikeinen vinden het meestal belangrijk dat rijke mensen geen extra belasting betalen. Ze willen dat de regering zich niet te veel bemoeit met wat mensen doen. Ook vinden ze vaak dat elke Amerikaan het recht heeft om een wapen te bezitten. 
    Democraten willen vaak dat rijke Amerikanen meer belasting betalen. Ze vinden het goed dat de regering mensen helpt als ze het nodig hebben. De wapenwet moet volgens Democraten strenger. Niet iedereen mag zomaar een wapen kopen. 

    3. Wie kan in Amerika president worden?

    Een presidentskandidaat moet geboren zijn in Amerika. Hij of zij moet minstens 35 jaar oud zijn en minstens veertien jaar achter elkaar in Amerika wonen.  

    4. Wat heeft een kandidaat nodig?

    Heel veel geld! De Amerikaanse presidentsverkiezingen zijn duur. In 2016 kostten ze vijf miljard dollar (ruim vier miljard euro). Dat is een vijf met negen nullen: $ 5.000.000.000,-
    Dat geld verzamelen presidentskandidaten met heel veel praten en campagne voeren. Ze vragen bedrijven en (rijke) mensen om hen te helpen met een bijdrage. 

    5. Wie kan president Trump verslaan?

    Dat is de grote vraag. Bij de Republikeinen is Trump zelf in ieder geval de enige kandidaat die kans maakt. Voor de Democraten is het nog niet duidelijk wie het meest geschikt is om de strijd met Trump aan te gaan. 

    Is het Joe Biden? Hij ziet zichzelf als sterke man, maar anderen vinden hem met zijn 77 jaar te oud. 'Slaperige Joe', noemt Trump hem.

    Bernie Sanders dan? Hij is populair bij jongeren omdat hij vindt dat het écht anders moet. Sommigen zijn bang dat wat hij wil te extreem is. Trump maakt Sanders zwart door hem 'gekke Bernie' te noemen.

    Of Elizabeth Warren (op de foto hierboven)? Net als Sanders wil ze echt dingen veranderen. Warren zegt dat haar plannen ook voor Republikeinen interessant zijn. Donald Trump zegt dat Warren 'oneerlijk' is.

    De Amerikaanse voorverkiezingen zijn deze week begonnen. Amerikanen kiezen dan de kandidaten die het later dit jaar gaan opnemen tegen president Donald Trump. Hoe werkt dat eigenlijk? Vijf vragen én antwoorden.
  • Spelen met robots

    Filmpje

    Plaats als eerste een reactie

    Wat kan Son (11) uit Amsterdam een robot laten doen? En wat leert Christine (10) uit de hoofdstad van Tanzania over techniek? Kijk de film!
  • "Door robot Nao ben ik minder zenuwachtig"

    Filmpje

    Plaats als eerste een reactie

    Als iedereen in de klas naar haar kijkt, dan vindt Houda (11) een spreekbeurt best eng. Gelukkig is daar robot Nao die haar helpt. Om de beurt zeggen ze een zin.
  • Robots in het ziekenhuis

    Reportage

    Plaats als eerste een reactie

    Deze robotdino's helpen heel goed tegen stress.
    Angeliek de Jonge

    In steeds meer ziekenhuizen en op plekken waar ouderen of mensen met een beperking wonen, vind je robots. Deze robots heten ook wel zorgrobots en ze zijn er in alle soorten en maten. De één haalt in de apotheek medicijnen uit het magazijn. De ander helpt een handje tijdens een ingewikkelde operatie. Er zijn ook robots die mensen met een verstandelijke beperking door gezichts- en spraakherkenning helpen herinneren dat het tijd is om hun kamer op te ruimen of om op te staan.

    Robotdino's

    Sommigen zien er schattig uit, zoals de robotdino’s die sinds oktober vorig jaar ook in het Prinses Máxima Centrum in Utrecht wonen. Hier worden kinderen met kanker behandeld. Uit onderzoek blijkt dat patiënten door deze knuffels zo zijn afgeleid dat ze minder bang zijn en minder stress hebben.

    Sensoren

    Voor Floortje uit Zutphen geldt dat zeker. Zij moet elke drie weken naar het Máxima voor een chemobehandeling. Iets waar ze altijd erg tegenop ziet. Maar: “Vandaag had ik zelfs zin om naar het ziekenhuis te gaan! Drie weken geleden zag ik de robotdino voor het eerst. Toen mocht ik ‘m zijn naam leren en leren eten”, glundert ze. “Onder z’n kin en op zijn buik zitten sensoren. Als je ‘m op die plekjes kriebelt, dan reageert-ie daar op.”

    Naalden

    “Ik kan niet tegen naalden. De laatste keer dat ik een infuus kreeg, viel ik flauw. En van de medicijnen word ik heel misselijk en duizelig. Maar tijdens het inspuiten van de vorige chemo, dacht ik alleen maar aan Micah en dat ik goed voor ‘m wilde zorgen. Daardoor viel de behandeling heel erg mee.”

    Floortje leert robotdino Micah eten.
    Floortje leert robotdino Micah eten. Angeliek de Jonge
    Een verpleegkundige zet buisjes bloed in de robot.
    Een verpleegkundige zet buisjes bloed in de robot. Angeliek de Jonge

    Science fiction

    Andere zorgrobots zijn een stuk minder aaibaar. Die lijken eerder te zijn ontsnapt van een science fiction filmset, zoals robot Robin in het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht. Op de derde verdieping van dit ziekenhuis is de dialyse-afdeling. Hier ligt de oma van Bart drie keer per week aan een apparaat dat haar bloed zuivert, omdat haar nieren dat niet meer kunnen. Voor een goede behandeling moeten ze haar bloed in het laboratorium zo snel mogelijk laten onderzoeken. Vroeger duurde dat wel eens een paar uur, omdat de verplegers niet de tijd hadden om voor elk buisje bloed heen en weer te lopen.

    App

    Voor robot Robin is dat zijn enige taak. De verplegers kunnen 'm via een app op hun telefoon ‘roepen’ en op pad sturen. Hij leert steeds nieuwe dingen. Sinds kort kan hij bijvoorbeeld zelfs in z’n eentje de lift nemen! Een andere afdeling gebruikt hem nu ook. Per dag gaat hij wel twintig keer heen en weer.

    Waarschuwen

    Bart vertelt dat hij en z’n oma aan het begin wel moesten wennen. “Hij ziet er niet echt uit als een robot, met een gezicht en armen. Meer als een prullenbak waar je van alles in kunt stoppen.” Er zijn wel meer zorgrobots die nóg minder herkenbaar zijn als robot. Bijvoorbeeld de matjes voor op het matras die ’s nachts een signaal naar hulpverleners sturen als er langer dan een half uur lang niemand in bed ligt. Er zijn ook medicijnvoorraadkastjes voor thuis die de wijkverpleegkundige waarschuwen als een pil niet uit het bakje wordt gepakt. En er zijn ook robotzeehonden of robotkatten die bij eenzame ouderen zorgen voor wat gezelligheid. Allemaal zorgrobots met veel voordelen: ze nemen werk uit handen van verplegers en ze kunnen je troosten.

    Nauwkeurig

    Maar er zijn ook robots die juist zo handig zijn, omdat ze heel nauwkeurig werken. Zoals de twee andere robots in het Prinses Máxima Centrum die super secuur injectiespuiten en infuuszakken maken met de speciale lage hoeveelheden medicatie voor kinderen.

    Hygiëne

    Ondertussen lijkt Micah zich prima thuis te voelen in de armen van Floortje. “De afgelopen drie weken heb ik elke dag aan hem gedacht. Gelukkig heb ik thuis Dex, een mini chihuahua. Die heb ik gekregen om me te steunen tijdens de behandelingen. Maar huisdieren mogen niet mee naar het ziekenhuis, vanwege de hygiëne. Thuis troost-ie me wel heel goed en als ik misselijk ben, gaat-ie altijd op mijn buik liggen. Dat zie ik Micah nog niet doen. Maar van hem hoef ik dan weer geen drollen op te ruimen.”

    Bart volgt robot Robin naar het laboratorium.
    Bart volgt robot Robin naar het laboratorium. Angeliek de Jonge
    Bliepend zoeft robot Robin door de ziekenhuisgangen met buisjes bloed zodat de verplegers bij hun patiënten kunnen blijven. Eén van die buisjes is van de oma van Bart (13). Robotdino Micah is zo schattig dat Floortje (ook 13) bijna vergeet dat ze een chemobehandeling krijgt.
  • Drones in Tanzania

    Interview

    Plaats als eerste een reactie

    **Bold** _italic_
    Uw emailadres wordt enkel gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is enkel zichtbaar voor de redactie.
    In Tanzania worden drones voor allerlei goede doelen gebruikt.
    Joost Bastmeijer

    Wat vind je zo leuk aan techniek?

    “Het helpt de mensen verder en het maakt dat de wereld een dorp wordt. Als je technische apparaten in je leven hebt, kun je bijvoorbeeld informatie opzoeken over hoe anderen leven en denken. En robots in fabrieken maken het leven van mensen makkelijker. Ze kunnen zwaar werk overnemen en veel sneller werken. Eens in de twee maanden heb ik techniekles na schooltijd. Dan leren we van alles: een auto met afstandsbediening maken, een robot in en uit elkaar zetten en draadjes met elkaar verbinden zodat er een lampje gaat branden. We zijn nog niet bezig met kunstmatige intelligentie en zelf robots programmeren. Dat zou ik wel willen.”

    Waar kom jij robots tegen?

    “Toen ik acht was, kochten mijn ouders een smartphone. Dat is ook een robot, net als voorgeprogrammeerde verkeerslichten. Verder kom ik niet veel hightech apparaten tegen. Wij hebben alleen een tv thuis. Mijn ouders doen hun werk met de hand. Mijn vader bouwt huizen en mijn moeder is kok. Een robot zou nooit zulke lekkere dingen kunnen maken als zij. Maar er zijn genoeg voorbeelden van robots die superhandig zijn.”

    Na schooltijd krijgt Christine les in techniek.
    Na schooltijd krijgt Christine les in techniek. Joost Bastmeijer

    Hoe bedoel je?

    “Er zijn boeren in Tanzania die drones gebruiken om hun gewassen in de gaten te houden. Deze drones sturen hun camerabeelden naar een computerprogramma die de boeren informatie geeft over hoe het gaat met hun planten. Vroeger mislukten er wel eens oogsten doordat de boeren niet konden zien dat hun gewassen ziek waren. De landbouwvelden zijn namelijk heel groot.”

    En verder?

    “Drones brengen ook medicijnen naar afgelegen dorpen. Niet overal zijn ziekenhuizen, dus sommige mensen moeten wel een dag lopen voor ze bij de dokter zijn. En die dokter heeft niet altijd alle medicijnen op voorraad. Drones kunnen dus levens redden. Ze worden ook gebruikt om onderzoek te doen naar wilde dieren, zoals olifanten, leeuwen en zebra’s. Onderzoekers kijken dan van bovenaf naar de dieren, waardoor ze leren over hun gedrag.”

    Je bent wel heel enthousiast…

    “Nou: er zitten ook nadelen aan drones. Ze zijn bijvoorbeeld heel duur en niet iedereen kan ze betalen. En als toeristen met een drone te dicht bij wilde dieren vliegen, raken ze daarvan in paniek. Zo denken sommige dieren dat een drone een roofvogel is. Dan vallen ze de drone aan en raken ze gewond.”

     

    Christine uit Tanzania is gefascineerd door techniek.
    Christine is gefascineerd door techniek. Joost Bastmeijer
    Draadjes aan elkaar verbinden en robots leren programmeren. Dat is de grote fascinatie van Christine (10) uit Tanzania.
  • Een passie voor programmeren

    Interview

    Plaats als eerste een reactie

    Son is gek op programmeren.
    Ernie Buts

    Klinkt uitdagend...

    “Iedereen kan leren programmeren. Je moet het vooral snappen, net als met wiskunde. En iemand moet het je een keer voordoen. Ik ging op mijn 7e voor het eerst naar een robotkamp en ben ondertussen al wel acht keer geweest. Door programmeren heb ik geleerd geduld te hebben en niet op te geven. Elke keer kom ik een stapje verder. En programmeren vind ik echt leuk, dus dat frustreert niet.”

    Welke robots ken je allemaal?

    "Er zijn veel meer robots dan je denkt. Zeker niet alleen in een fabriek. Je rekenmachine is ook een robot: die geef je opdracht een rekensom te maken. En je telefoon ook. Die kun je bijvoorbeeld zo instellen dat-ie elke zondag op hetzelfde tijdstip een alarm laat afgaan. Elk apparaat dat je kunt zeggen: doe dit. Of als dit, doe dan dat... dat is een robot.”

    Waarom zijn robots zo leuk?

    “Het lijkt me vooral heel handig als ze de afwas voor je kunnen doen en het lijkt me ook heel leuk als er robots achter de bar of in het restaurant staan. Dan kan er altijd iets fout gaan en dat is spannend. Een ander voordeel is dat het bedrijf dan geen personeel hoeft te betalen. Aan de andere kant zijn robots ook heel duur. Daarom heb ik zelf thuis alleen een micro:bit, een kleine programmeerbare computer.”

    Is het prijskaartje het enige nadeel?

    “Er zijn mensen die denken dat robots de aarde gaan overnemen en dat ze zich tegen ons zullen keren. Maar dat denk ik niet. Dan moeten we eerst robots kunnen ontwikkelen met een heel sterke kunstmatige intelligentie, zodat ze op het idee komen om iets tegen ons te beginnen. En dan moeten er ook nog eens heel veel van die robots zijn. Ik denk dat die kans klein is. Wel een nadeel is dat de batterij van robots of drones snel leeg kunnen gaan, juist als je er net lekker mee bezig bent. Of dat ze stuk gaan. Vooral drones zijn kwetsbaar.”

    Over drones gesproken....

    “Die zijn gaaf, he? Daar kun je zoveel mee: militairen gebruiken ‘m om bijvoorbeeld vijandelijk gebied te doorzoeken, je kunt er spullen mee vervoeren en prachtige filmbeelden mee maken. Maar: er zijn ook mensen die het niet fijn vinden dat je met een drone heel makkelijk iemands tuin in komt. Dat is toch privé; er staat niet voor niks een schutting. Mij lijkt het wel heel cool als er ineens een drone mijn slaapkamer in vliegt.”

    Al vanaf zijn zevende gaat Son (11) uit Amsterdam naar robotkampen. Hij leert daar programmeren.
  • Techniek in Tokio

    Reportage

    Plaats als eerste een reactie

    Eén groot voordeel van zelf sushi bestellen: de ober kijkt niet op je vingers.
    Yulia Skogoreva
    Deze robot serveert warme dranken en Mion uit Tokio probeert 'm graag uit.
    Mion probeert graag deze robot uit. Yulia Skogoreva
    Mion uit Tokio speelt met een robothondje.
    Spelen met een robothondje: hier is niemand allergisch voor! Yulia Skogoreva
    In Japan staan overal van dit soort drankautomaten.
    In Japan staan overal van dit soort drankautomaten. Yulia Skogoreva
    In haar nieuwe huis heeft Mion (12) een koelkast die bijhoudt wat er nog op voorraad is en een hypermoderne wc vol technische snufjes. Maar de fotograaf kon daar geen foto’s van maken. Het huis was nog niet klaar voor bezoek en bij veel Japanse families is ‘thuis’ privé. Gelukkig zijn er genoeg slimme apparaten in de openbare ruimte.
  • Nemen robots de wereld over?

    Informatie

    Plaats als eerste een reactie

    Werk

    Het woord robot werd voor het eerst gebruikt in 1921 door een schrijver in een toneelstuk. Het is afgeleid van het Tsjechische woord robota dat ‘werk’ betekent. En dat is precies wat robots doen: ze nemen werk over. Of uit handen. In Zuid-Korea zijn de meeste robots per 10.000 werknemers.

    Fabriek

    Op het moment dat de elektriciteit werd uitgevonden, kwamen er steeds krachtiger machines die bijvoorbeeld zwaar en eentonig werk in fabrieken overnamen. Een van de grootste voordelen: ze hebben geen pauze nodig en maken geen fouten. Deze robots werden slimmer en slimmer. Sommigen hebben een zogenaamde ‘kunstmatige intelligentie’. Dat betekent dat ze zelfstandig problemen kunnen oplossen. Ze imiteren zo het denkvermogen van de mens. Nu zie je overal robots: in scholen, ziekenhuizen, bij de politie, in het leger en soms zelfs gewoon thuis.

    Slim

    Kunstmatige intelligentie (artificial intelligence) is dat een computer taken kan uitvoeren waarbij normaal gesproken een menselijk brein nodig is. Voorbeelden zijn: zoekmachines, spamfilters, robotstofzuigers en gezichts- of spraakherkenning. En natuurlijk de zelfrijdende auto. In de toekomst kan er zelfs een tandenborstel komen die niet alleen gegevens verzamelt over hoe je poetst, maar die je ook vertelt hoe je beter kunt poetsen.

    Saai

    Als robots zwaar en saai werk van mensen overnemen, dan zullen de meesten niet klagen. Behalve de arbeiders die hun baan verliezen. Als het gaat om robots die werken met bejaarden of zieken, komt er al meer kritiek. Niet iedereen vindt het fijn om verzorgd te worden door een apparaat. Zij vinden écht menselijk contact het belangrijkst. Ze willen dat iemand zich kan inleven. En dat kunnen robots (nog) niet. Robots zijn trouwens ook (nog) niet creatief.

    De nieuwe klaar-over heeft wel een goed overzicht.
    De nieuwe klaar-over heeft wel een goed overzicht. Junior D. Kannah

    Thuis

    Stel je voor: nooit meer helpen met de vaat of stofzuigen. Dat doet een robot voor je. Maar: hoe veilig zou je je voelen als een robot met een keukenmes gaat zwaaien? Of de stofzuiger niet op de grond richt maar op jou? En de vraag is of een robot afval kan onderscheiden van LEGO. Wat nu als de robot je blokjes in de prullenbak gooit terwijl jij er nog mee wilt bouwen? Hoe leer je een robot dat onderscheid maken Dat is nog iets waar flink aan gesleuteld moet worden.

    Huisdier

    Robots nemen niet alleen taken van mensen over, maar kunnen zelfs huisdieren vervangen. Hier zitten flink wat voordelen aan: robothuisdieren eten bijvoorbeeld geen vlees en dat is minder slecht voor het milieu. En ze poepen ook niet. Dat scheelt hondendrollen op de stoep of in de speeltuin. Nog een voordeel: ze verharen niet. En je kunt er niet allergisch voor zijn. Je moet ze alleen wel op tijd opladen of hun accu vervangen. De belangrijkste vraag is alleen: zijn ze net zo grappig en aaibaar?

    Mion uit Tokio speelt met een robothondje.
    Spelen met een robothondje: hier is niemand allergisch voor! Yulia Skogoreva
    Overal vind je robots. Handig: ze kunnen veel werk uit handen nemen. Maar de vraag is of ze mensen ooit helemaal overbodig maken.
  • Houda houdt haar spreekbeurt met een robot

    Interview

    Plaats als eerste een reactie

    Als Houda op het hoofd van de robot drukt, zegt hij iets.
    Johannes Abeling

    Hoe gaat het?

    “Goed! Mijn spreekbeurt zit er op en het ging veel beter dan de vorige keer. Ik was wel zenuwachtig. Ik word onzeker en nerveus als de hele klas naar me kijkt. Maar doordat Nao en ik elkaar afwisselden met stukjes tekst, had ik het gevoel dat de kinderen ook naar de robot keken. Dat hielp!"

    Deed de robot alles wat je wilde?

    “Ja, dat ging heel goed. Je typt op de laptop wat Nao moet zeggen en wanneer. Dan hoef je tijdens de spreekbeurt alleen op z’n hoofd te drukken en hij doet het. Supersimpel!”

    Mag iedereen een spreekbeurt doen met Nao?

    “Het is bedacht voor kinderen die nog niet zo goed Nederlands spreken. Maar dat was voor mij niet de reden. Het was meer voor mijn zelfvertrouwen en tegen de zenuwen. En nu wil iedereen in de klas het wel. Ik mag het ze van de juf gaan leren.”

    Houda houdt een spreekbeurt met robot Nao.
    Houda houdt een spreekbeurt met robot Nao. Johannes Abeling
    Op de laptop laat Houda zien hoe ze robot Nao programmeert.
    Op de laptop laat Houda zien hoe ze robot Nao programmeert. Johannes Abeling
    Voor kinderen die een spreekbeurt eng vinden omdat ze nog niet zo goed Nederlands kunnen, is er een robot die ze helpt. Houda (11) en Nao laten zien hoe dat gaat.