Overslaan en naar de inhoud gaan
Interview

Grapjes over de grens

Waar gaan de meeste grappen over? Mag je in het openbaar schaterlachen? En waar kun je beter geen geintje over maken? Hussein (12) uit Libanon, Nana (11) uit Japan en Baker (10) uit de Verenigde Staten vertellen hoe dat zit in hun land.
Hussein uit Libanon vertelt waar in zijn land grapjes over worden gemaakt.
Rawad Kansoun

Hussein uit Beiroet

Het gaat niet zo goed in Libanon. Er is bijvoorbeeld een tekort aan brood en mensen kunnen nauwelijks benzine kopen voor hun auto. Daar worden veel grappen over gemaakt. Net als over politici. Er waren laatst verkiezingen, maar eigenlijk kon er alleen gestemd worden op mensen die daarvoor ook al het land bestuurden. Veel mensen gingen daarom niet. In Libanon lachen mensen soms ook om een pijnlijke situatie iets minder erg te maken. Of ze maken sarcastische grapjes over erge dingen die zijn gebeurd, bijvoorbeeld auto-ongelukken of bekende tv-persoonlijkheden die iets stoms hebben gedaan. De grapjes zijn de afgelopen jaren wel veranderd. Vroeger gingen ze over hoe goed het leven was in Libanon. Nu gaan ze steeds vaker over de slechte situatie in ons land. Een bekend grapje is bijvoorbeeld: Stel je gaat dood en je staat aan de hemelpoort. Dan zegt de wachter: “Jij gaat niet naar de hemel, jij gaat naar Libanon.” Daarmee bedoelen we dat Libanon net zo erg is als de hel. Libanezen maken ook graag grapjes over mensen uit andere provincies. Wij in Beiroet maken bijvoorbeeld grapjes over mensen uit het zuiden van het land. Die hebben een ander accent en dat doen we voor de grap na. Ik heb nog nooit meegemaakt dat iemand een grap maakte over mijn familie of geloof. Maar als dat zou gebeuren, zou ik diegene slaan.”

Nana uit Japan vertelt over wat in haar land grappig is.
Nana uit Tokio vindt de Bananasando show op tv heel grappig. “De hoofdgast zingt een lied en het koor achter hem verandert van toonsoort om zo de zanger in de war te brengen. Hilarisch!” Yulia Skogoreva
Baker uit de Verenigde Staten vertelt over humor in haar land.
Baker uit de Verenigde Staten kijkt graag Villager News. “De figuren uit Minecraftzijn opnieuw geanimeerd en ze doen en zeggen allerlei dwaze dingen.” Teake Zuidema

Nana uit Tokio

“In Japan maken mensen vooral grapjes over anderen, als iemand valt, zich pijn doet of z’n broek afzakt. Er zijn veel tv-programma’s met dat soort grapjes. Het voelt alsof Japan een beetje achterloopt als het gaat om normen en waarden. Want sommige mensen, vooral de oudere generatie, maken nog steeds grapjes over gender of ras. Ik vind dat niet kunnen. Net als dat je geen grappen mag maken over mensen met een handicap. Wat je grappig vindt, verandert als je ouder wordt. Ik kan me niet voorstellen dat ik over vijf jaar lach om dezelfde grapjes als nu. Verder denk ik wel dat iedereen op de wereld kan lachen om dezelfde grapjes. Als ik Amerikaanse of Europese films of animaties kijk dan lach ik om dezelfde dingen. In Japan is het niet beleefd om in het openbaar hardop te lachen. We vinden het belangrijk om anderen niet te storen, dus we proberen geen geluid te maken. Laat staan dat je hardop lacht. Anderen kunnen dan ook denken dat je ze uitlacht en dat proberen we te voorkomen.”

Baker uit Savannah

"Als iemand iets geks doet, of als een woord ineens een andere betekenis krijgt: dat vind ik het grappigst. Maar het allerleukste vind ik poep en pies grapjes. Ik verzin ze zelf ook. Toen ik op vakantie was zag ik op een badhokje op het strand: ‘Geen strandwacht, zwemmen op eigen risico’. Daar maakten mijn broertje en ik van: ‘Geen scheetwacht, scheten op eigen risico.’ Volwassenen vinden dit soort grapjes meestal afschuwelijk. Nou ja, soms lachen mijn vader en opa wel. Maar mijn moeder zeker niet. We noemen mijn opa ‘farfar’, dat is Noors voor opa want hij is geboren in Noorwegen. Als we in een lollige bui zijn, noemen we hem ‘fartfart’. Ik denk dat alle kinderen overal ter wereld daar wel om moeten lachen. Ik weet niet of er typisch Amerikaanse grappen zijn, want ik weet niet waar mensen in het buitenland om lachen. Op school vertellen leraren dat we geen gemene grappen moeten maken die kwetsend zijn voor andere mensen, dus niet over iemands karakter of huidskleur, want daar kun je niets aan veranderen. Ik houd ervan om grappige video’s te kijken. Maar het is nóg leuker om erover te vertellen aan vrienden. Lachen is leuker als je het samen doet. Dan heb je echt contact.”

De rol van een grol

Humor is niet alleen om te lachen. Het kan ook een manier zijn om moeilijke dingen wat makkelijker te maken. Als je elkaars grapjes begrijpt en leuk vindt, dan kan dat zorgen voor een gevoel van samenzijn. Humor zegt veel over wat iemand belangrijk vindt in het leven, waar iemand zich voor schaamt of wat ‘normaal’ is. Daarom zijn er ook culturele verschillen in waar mensen om gieren en brullen. 

Plaats als eerste een reactie