Overslaan en naar de inhoud gaan
Interview

"Ik vind het leuk om Tsakonika te leren"

Iliana (11) woont in Griekenland. Van haar buurman leert ze Tsakonika, een oude taal die nog maar door een paar duizend mensen wordt gesproken.
"Het zou geweldig zijn als we op school ook Tsakonika zouden leren", vindt Iliana uit Griekenland.
Panos Marneris

Vertel eens wat over jezelf?

"In het Duits, Engels, Grieks of Tsakonika? Ik spreek al die talen en wil ook nog Spaans leren. Maar laat ik beginnen met vertellen dat ik in een kustplaatsje in de Peloponnesos woon. Dat is het grootste schiereiland van Griekenland. Vroeger was bijna iedereen hier herder. Dat heeft mijn oma weleens verteld. Ons dorp had weinig contact met mensen uit andere dorpen of grotere steden. Maar er is veel veranderd. Nu zijn er hotels en restaurants voor de toeristen en in de zomer hoor je hier veel Engels en Duits. Mijn moeder heeft een winkeltje met lokale producten, zoals schapen- en geitenkaas. Zij spreekt niet zo goed Engels, dus ik help haar soms met klanten uit het buitenland." 

Spreken de toeristen ook Grieks?

"Sommigen proberen het wel en zeggen 'hallo' en 'dankjewel'. Dat vind ik respectvol. Maar ze spreken geen Tsakonika. Ik noem dat zelf geen dialect, maar de taal van ons dorp en nog een stuk of tien dorpen in de buurt. Mijn buurman, meester Panos, zegt dat het de oudste taal van Europa is en misschien zelfs wel de oudste taal van de hele wereld. Hij woonde bijna vijftig jaar in het buitenland en toen hij terugkwam, merkte hij dat de jongeren en kinderen in Tyros geen Tsakonika meer leerden. Hij wilde niet dat de taal zou verdwijnen. Daarom begon hij ons drie jaar geleden les te geven." 

Waarom leerde jij geen Tsakonika?

"Misschien dat mijn ouders dachten dat het niet zo belangrijk was. Maar ik vind het leuk om te leren, want  het is onderdeel van onze cultuur. Meester Panos roept in de klas weleens dat Tsakonika belangrijker is dan Engels. Wij moeten dan een beetje lachen. Aan de ene kant heeft hij gelijk, want waar je ook heengaat je moet altijd onthouden waar je vandaan komt. Maar ik vind Engels ook belangrijk, vooral als je naar het buitenland wil. Ik wil graag naar Amerika om daar voor kinderarts te studeren. En ik vind het ook leuk om de teksten van mijn favoriete zangeres Billie Eilish te kunnen verstaan." 

 

Hoe kun je jouw taal bewaren?

"Tsakonika is geen geschreven taal, daarom leren we vooral liedjes en oefenen we op de uitspraak. Die is heel anders dan in het Grieks en best moeilijk. Vorig jaar kwam er een cameraploeg van de landelijke televisie om ons te filmen. We zongen toen een oud liedje in het Tsakonika, over een meisje dat haar moeder vraagt of ze haar niet wil laten trouwen met een jongen ver weg. Meester Panos heeft ons ook kerstliedjes in het Tsakonika geleerd. Thuis zingen we die nu, maar in de kerk zijn ze in het Grieks. Het zou heel leuk zijn om ze daar ook in het Tsakonika te zingen. Dat zou me extra trots maken. Ik ben al trots op mijn cultuur. Ik draag bijvoorbeeld op 25 maart altijd traditionele kleding. Dan vieren we de Griekse onafhankelijkheid na de oorlog met de Turken. Die kleren heb ik van oma gekregen die ze ook als kind droeg. Maar zij droeg het elke dag." 

En op school?

"Het zou geweldig zijn als we op school ook Tsakonika zouden leren, maar onze juf komt niet uit het dorp en ze spreekt het zelf niet. Zes van mijn twaalf klasgenoten leren het ook, dus als we willen dat de juf ons niet verstaat, dan praten we lekker Tsakonika." 

Plaats als eerste een reactie