Overslaan en naar de inhoud gaan
Interview

Ontmoeting met de koning van Bhutan

"De gelukkigste dag van mijn leven, was de dag dat ik de koning ontmoette”, zegt Sonam Tobgyel uit Bhutan grijnzend. “Wat was dat prachtig zeg! Dat vergeet ik nooit meer. Die dag krijgt een 8.”

Gelukkig

De vakantie is voorbij. Sonam Tobgyel (12) en zijn zusje Uguyen (14) lopen in hun mooiste kleren naar school. De leerlingen helpen met het inwijden van het klaslokaal. Kalm vult Sonam de kommetjes op het altaar met water en hij steekt wierook aan: het dagelijkse eerbetoon voor de god van de kennis. De meester kijkt goedkeurend toe. “Wij willen leerlingen leren hoe ze gelukkig kunnen worden. Als je alles met aandacht doet, word je vanzelf rustig en dan voel je je goed. En wij vertellen veel verhalen over hoe je liefdevol kunt omgaan met dieren en mensen.”

Deze ketting kreeg Sonam Tobgyel van de koning.
Pink omhoog betekent: we zijn weer vrienden.

Pink omhoog

Uguyen geniet van de verhalen die ze op school hoort, maar rustig blijven is niet haar sterkste kant. “Als ik ruzie heb, kan ik het echt niet altijd meteen goedmaken. Zo ben ik niet. Ik zwijg en houd mijn duim omhoog. Dat betekent: bekijk jij het maar! Pas als ik mijn pink omhoog steek, is dat een teken dat ik weer vrienden wil zijn."

Na de vakantie kijkt de meester of iedereen aanwezig is.
"Mijn vader maakte deze pijl en boog voor me."
Sonam zit muisstil bij de monniken die in de huistempel hun trompetten laten schallen.

Koninklijk cadeau

Uguyen is dol op dansen en traditionele muziek. Haar broer Sonam Tobgyel gaat liever boogschieten. “Buiten voel ik me het fijnst.” Bij de rivier had hij ooit een bijzondere ontmoeting. “Ik liep bij de brug, toen een auto stopte. Ik geloofde mijn ogen niet toen ik zag wie er uitstapte! De koning zelf! Hij vroeg hoe het ging en gaf me een medaille! Op de ene kant staat Boeddha, op de andere een kroon met een raaf, het symbool van het koningshuis.”

Boterthee

“Ik ben nooit verdrietig, eerlijk waar,” zegt Sonam Tobgyel, terwijl hij opgewekt over grote keien en terrassen naar huis loopt . Binnen schept vader boterthee in zijn mok. Uit een trommel pakt Sonam een handvol geroosterde rijstkorrels. In de tempelkamer ernaast weerklinken de diepe tonen van de hoorns van twee monniken. “Ze zegenen het huis elk jaar. Mijn zus helpt met het bakken van koeken, offervoedsel voor op het altaar. Ik hoef lekker niks te doen”, zegt Sonam tevreden. Met zijn pijl en boog vertrekt hij weer naar buiten.

In het kort

• Elke dag eren leerlingen de god van de kennis
• De koning van Bhutan is erg geliefd
• Monniken zegenen het huis elk jaar

 

Door: Liesbeth Schouten

Plaats als eerste een reactie