Overslaan en naar de inhoud gaan
Interview

Verdedigen of vechten?

Veel vechtsporten of zelfverdedigingstechnieken komen uit het Oosten, zoals China en Japan. Ze zijn eeuwenoud en stammen af van vechttradities uit de Middeleeuwen. Karateka Imane (13) uit Amsterdam, judoka Luke (11) uit Rotterdam, en kendoka Rodin (11) uit Amersfoort vertellen over hun passie.
"Karate is bedacht door een Chinese monnik als manier om tot jezelf te komen", vertelt Imane.
Karate-Do Bond Nederland

Imane (13) uit Amsterdam doet aan karate

“Het gedisciplineerde van karate past heel erg bij mij. Dat ben ik zelf ook. Ik doe nu vier jaar aan karate en heb de bruine band. Sinds twee jaar doe ik aan wedstrijden. Aan het begin was ik echt een robot, omdat ik de gedachte achter de bewegingen niet begreep en nu snap ik ze wel. Nog groter is het mentale effect. Tijdens karate leer je je hoofd leeg te maken en je ego of trots aan de kant te zetten. En dat kun je overal in je leven gebruiken, ook op school. Het gaat om concentratie en doorzettingsvermogen. Ik zit in de topsportklas van het Calandlyceum en daardoor kan ik nu het sporten veel beter combineren met school. Ik train twaalf uur per week en zit in de Nederlandse Jeugdselectie. In mijn klas zitten voetballers, honkballers en een judoka, maar ik ben de enige die aan karate doet. Eigenlijk is het karate-do: 'de weg van de lege hand’. Dus: je verdedigt jezelf zonder wapens. Het is ooit bedacht door een Chinese monnik als een manier om tot jezelf te komen. Vanuit de zen-gedachte: heel meditatief. Daarna is het overgebracht naar Japan en op het eiland Okinawa verder ontwikkeld. Toen zijn er echt technieken bedacht en verschillende grootmeesters hebben het verder over de wereld verspreid. Er zijn verschillende stijlen. Ik doe Wado Ryu en ik train bij Karateschool Fightin' Nabil waar ook Lynn Snel traint, zij werd laatst derde op het WK. We hebben dat met z’n allen gekeken via een livestream op een Turkse website. Ik versta geen Turks, maar wel de taal van karate en die is overal hetzelfde. Dus ik snapte precies wanneer de scheidsrechter een punt gaf. En we gingen ook met z’n allen ’s nachts naar Schiphol om haar op te halen. We zijn supertrots. Zij is de eerste Nederlandse vrouw op het podium na zeventien jaar! Ik wil later ook naar het WK. Zeker weten. Ik krijg eigenlijk alleen maar positieve reacties over mijn sport. Heel soms zeggen mensen: als je op karate zit, mag je dus mensen in elkaar slaan. Maar tijdens wedstrijden krijg je juist een strafpunt als je te hard slaat of schopt. En de regel is dat je de technieken alleen gebruikt in de dojo, behalve als je echt in gevaar bent. Dat geeft me wel een veilig gevoel: als ik ’s avonds laat op straat loop, weet ik dat ik me kan verdedigen.”

Robin doet aan kendo en traint met een zwaard van bamboe.
"Ons zwaard is van bamboe", vertelt Robin die aan kendo doet. Raymon Schuurink
Door de sport kendo leert Robin ook veel over de Japanse cultuur.
Door de sport kendo leert Robin veel over de Japanse cultuur. Raymon Schuurink

Robin (11) uit Amersfoort doet aan kendo

“Een ander woord voor kendoka is samoerai: dat is een Japanse strijder die met een groot gevoel van eer in het leger van de Keizer streed, zo’n duizend jaar geleden. Tijdens onze lessen bij Vereniging Mokuseikan zijn er nog regels die verwijzen naar die tijd. Zo zitten we in de dojo bijvoorbeeld in een bepaalde volgorde in de rij. De minst ervaren krijger zit het dichtst bij de ingang. Het idee is, dat als er een aanval komt, deze samoerai als eerste z’n leven zou geven. Ik snap die gedachte wel, maar ik zou eerder denken: laat de beste de mindere beschermen. Dus juist precies andersom. Dat past meer in de Nederlandse cultuur: dat je elkaar helpt. De samoerai van vroeger droegen een pantser en helm van metaal. Onze men is van dikke lagen katoen en heeft tralies voor de ogen voor de veiligheid. Verder dragen we een do en kote. Ons zwaard is gemaakt van bamboe, zodat je elkaar niet teveel pijn doet. Maar verder moeten we met de shinai omgaan alsof het een echt zwaard is. Zo mag je bijvoorbeeld niet op het achterhoofd slaan, omdat daar geen bescherming zit. En ook niet op het zwaard leunen, vanuit de gedachte dat je de punt dan bot zou maken. Ik doe het nu 2,5 jaar, voor de lol. Niet omdat ik denk dat ik het nodig heb me te kunnen verdedigen. Ik denk dat je in Nederland niet zoveel gevaar loopt om zomaar aangevallen te worden. In het vroegere Japan werden ze wel steeds aangevallen, bijvoorbeeld door China. Het is extra leuk dat je Japanse woorden en allerlei regels leert. Ook al weet ik niet precies waarom die regels er zijn. Bijvoorbeeld: je moet óver de drempel van de dojo stappen. Je mag er niet op gaan staan. En je buigt naar de shomen. Ik heb gehoord dat in Japan op een altaar een shinzen staat waarvan ze geloven dat de geest van de zaal erin zit. Zo spiritueel ben ik niet, dat ik dat geloof. Japan lijkt me een heel bijzonder land: ik wil er graag naartoe om het keizerlijk paleis te zien.”

Luke (11) uit Rotterdam doet aan judo

“Mijn vader deed al aan judo, toen mijn zus en daarna ook ik. Thuis doen we het ook weleens. Dan leggen we een judomat in de tuin en gaan we met elkaar oefenen. Ik hoop dat er een moment komt, dat ik van m’n vader win. Het leukste aan judo vind ik dat het niet om kracht gaat, maar om techniek, strategie en inzicht. De worpen vind ik het leukst om te doen. Die hebben Japanse namen, zoals de uki-goshi. Dat is de eerste heupworp. Het woord ‘judo’ betekent ‘zachte weg’ en het is in 1882 bedacht door Jigoro Kano, in Japan. Mijn sensei Dick van Budo Ryu Rotterdam is ook in Japan geweest om te kijken hoe ze daar trainen. We hebben zeven regels die heel belangrijk zijn: de Bushido code. Dat zijn gedragsregels die vroeger ook voor de gewapende Japanse troepen, de samoerai, golden. Daarin staat bijvoorbeeld dat je eerlijk moet zijn, compassie moet hebben, loyaal moet zijn en respect is ook heel belangrijk in deze sport. Je moet bijvoorbeeld altijd de zaal, de mat en de sensei groeten. Als je dat een keer vergeet, dan moet je teruglopen en het alsnog doen. Soms moet je je als straf extra opdrukken. Ik denk wel dat respect in de Japanse cultuur ook heel belangrijk is. En verder vind ik het leuk aan de Japanse cultuur dat ze in draken geloven. Veel verhalen en legendes gaan over draken."

Luke legt uit dat het woord judo 'zachte weg' betekent.
Luke legt uit dat het woord judo 'zachte weg' betekent. Budo Ryu Rotterdam

Plaats als eerste een reactie