Kaas smaakt hier nergens naar

banner

Somalilandapril 2012

Kaas smaakt hier nergens naar

Hanni (10) en haar zusje Bushra (8) zijn geboren en opgevoed in Nederland. Hun moeder vluchtte daar als jong meisje naar toe. De stad waar zij woonde, was gebombardeerd door het leger van Somalië. Sinds kort wonen de meisjes voor een jaar in Somaliland. In het huis van hun oma, dat helemaal is opgeknapt. De zusjes kijken hun ogen uit in het land van hun moeder.

Hoe reageerden jullie Nederlandse klasgenoten op de verhuizing?

Bushra: “Mijn juf schrok heel erg. Ze dacht dat we naar Somalië gingen! Iedereen dacht dat we naar een land met oorlog, droogte en honger vertrokken. Mijn moeder heeft uitgelegd dat Somaliland anders is, dat het er veilig is.”

Komt jullie vader ook uit Somaliland?

Hanni: “Nee, die komt uit Somalië. Daar gaan we dus echt niet heen, ook al woont er nog een oma van ons. Het is daar veel te gevaarlijk.”

Hoe is jullie school hier?

Hanni: “We gaan naar een internationale school. Er zitten veel kinderen op van teruggekeerde Somalilanders die eerst in Engeland, Canada of de VS woonden. De eerste schooldag was best spannend. Iedereen komt met de schoolbus, zonder ouders, maar de eerste maand bracht mijn moeder ons met de auto. We krijgen bijles in Engels en Arabisch. Somalisch leren we op straat en van oma.”

Eten jullie hier anders dan in Nederland?

Hanni: “Het eten is hier veel vetter en zoeter. In Nederland ontbeet ik altijd met cornflakes of brood met hagelslag. Hier krijgen we loxoox, pannenkoekjes met suiker en boter. Met ei vind ik het lekkerder, maar dat krijgen we alleen in het weekend.”

Somaliland_19_zoetebroodjes

Somalilanders zijn gek op zoete deegwaren.

De moeder van Hanni en Bushra wil dat haar dochters Somaliland goed leren kennen. Daarom wonen ze er een jaar. "

En het drinken?

Hanni: “Somalische thee is héél zoet, maar verder best lekker. We doen er meestal koeienmelk door, soms poedermelk. Gewoon water uit de kraan mag ik nog niet drinken van mijn moeder. Dat is niet gezuiverd. Mijn maag kan er nog niet tegen, daarom drink ik alleen water uit flessen.”

Wat eten jullie op school?

Hanni: “Meestal nemen we een lunchtrommel van huis mee. Deze week heb ik in de schoolkantine chips en koekjes gekocht. Mijn moeder wil niet dat we een schoollunch eten, want ze is bang dat het niet hygiënisch is gemaakt. Je krijgt hier snel diarree als je maag niet gewend is aan bacteriën.”

Was het erg wennen om in Somaliland te wonen?

Hanni: “In het begin heel erg. Ik miste Nederland, maar via Hyves heb ik contact met Nederlandse vriendinnen. Somaliland is arm, veel is er nog niet. We hebben daarom een ideeënschrift gemaakt. Ik wil bijvoorbeeld een zwembad bouwen waar ik zwemles kan geven. Of we richten een soort Kidscity op, met ballenbakken en speeltoestellen die werken op elektriciteit.”

Zou je geen voedselfabriek of winkel willen hebben?

Hanni: “Ja, ik wilde eerst een snoepwinkel beginnen met snoep zoals in Duinrell. Dat zullen ze hier lekker vinden, want Somalilanders houden erg van zoet.”

Houden ze hier niet van pizza en spaghetti?

Bushra: “Jawel! Spaghetti met tomatensaus, dat eet bijna iedereen. Mijn moeder zegt dat alleen al in de hoofdstad 10.000 blikjes tomatenpuree per dag worden gegeten. Al dat eten komt uit het buitenland, want er zijn hier geen spaghettifabrieken of tomatenkassen. De kaas op de pizza’s hier smaakt nergens naar. Mijn moeder wil een kaasfabriekje beginnen waar ze plakjes kaas maken en kaasblokjes met van die gaatjes erin.”