De natte trappen naar de hemel

banner

Filipijnen: rijstmei 2009

De natte trappen naar de hemel

Trappen naar de hemel: zo worden de rijstvelden op het Filipijnse eiland Luzon wel genoemd. Of het ‘Achtste Wereldwonder’. Zo knap zijn de terrassen aangelegd. En dat vrijwel zonder gereedschap! De Ifugao, een volk in de bergprovincie van Luzon, bouwde de rijstakkertjes 2000 jaar geleden op de schuine berghellingen. Of het wereldwonder nog eens 2000 jaar blijft bestaan is onzeker.

“Wie wil rijstboer worden?” De klas blijft doodstil. Tweeënveertig paar kinderogen kijken de juf glazig aan. Eldrin (12) giechelt binnensmonds. “Niemand?” vraagt de juf. “Gaan jullie dan later allemaal in de grote stad werken? Of in het buitenland?” Eldrin durft antwoord te geven: “Ik ga weg, juf. Hier in Hapao blijf je arm.”

Eldrin kijkt vanaf het schoolplein neer op de natte rijstterrassen.
Eldrin kijkt vanaf het schoolplein neer op de natte rijstterrassen.

En… wat dan?

De juf probeert het nog een keer: “Als er straks geen boeren meer zijn, hoe moeten de rijstterrassen dan worden onderhouden? Typhonen en stortregens maken op den duur de muurtjes kapot. Aardwormen wriemelen gaatjes in de dijken. Ratten maken holen. Zo storten de aarden wallen langzaam in. Dan blijft er van het achtste wereldwonder niet veel over. Toeristen zullen dan wegblijven.” Oef, wat een ellende schildert de juf. De kinderen geloven het wel, ze zitten te popelen om naar buiten te mogen. Schiet op, juf, de badmintonles op het schoolplein begint…

Nat

Elmer en Jeremiah (11) hebben vandaag geen school. Ze hebben grint versjouwd, zodat hun vader een muurtje kan repareren. In de gietende regen rennen ze over de dijkjes naar de heetwaterbron. In het dampende water badderen ze tot ze genoeg krijgen van de stank van sulfer. ” ’s Zomers frissen we ons op in het koude water van de rivier,” zegt Elmer. “Of we laten ons in de natte rijstveldjes vallen.”

Van boven naar beneden

Om de rijstplantjes te laten groeien, moeten ze onder water staan. Een ingewikkeld netwerk van buizen en kanaaltjes brengt het water van boven naar de lager gelegen bedden. Tegen oogsttijd wordt het water weggepompt, zodat de landjes bijna droog staan. “Dat is de tijd van moddergevechten,” lacht Jeremiah vrolijk.

De wal is ingestort, dus helpen Gaspar en zijn vriend bij de reparatie.
De wal is ingestort, dus helpen Gaspar en zijn vriend bij de reparatie.

Niemand in de klas wil later rijstboer worden.

Niemand wil later rijstboer worden.

Een boerin legt haar oogst in een plat bootje, dat makkelijk over de modder glijdt.

 

Een boerin legt haar oogst in een plat bootje, dat makkelijk over de modder glijdt.

In het kort

• De beroemde rijstterrassen van Luzon raken in verval.
• Kinderen willen geen rijstboer meer worden.

In de warmwaterbron. Wie kan met geknepen handen het verst water schieten?

In de warmwaterbron doen Elmer en Jeremiah wie met geknepen handen het verst water kan schieten.