Overslaan en naar de inhoud gaan
Reportage

Hadeel uit Sudan: "Mijn stem wordt gehoord"

Nu de dictator van Sudan weg is, kan Hadeel (13) uit Khartoum niet wachten tot er verkiezingen komen. Ondertussen strijdt ze voor mensenrechten en vrijheid in haar land. “Ik deed mee aan demonstraties.”
Hadeel uit Sudan demonstreerde tegen de dictator.
Eigen foto

"Ik geloof dat democratie het beste is voor een land. Als regeringsvorm, maar ook voor de welvaart en economische groei. Als je kijkt naar de landen die de wereldpolitiek bepalen, dan zijn dat allemaal democratieën. Ik deed op 6 april 2019 mee aan één van de grootste demonstraties tegen ex-dictator Omar al-Bashir. Duizenden mensen liepen van Omdurman, een stad aan de overkant van de rivier de Nijl naar het regeringsgebouw in Khartoum. We liepen ongeveer tien kilometer. Dat wist ik van tevoren, daarom droeg ik sportschoenen. Aan het begin verliep alles rustig en vreedzaam. Bij het eindpunt was het aantal demonstranten heel erg toegenomen. Eerst keken de politieagenten nog vriendelijk, maar dat veranderde. De situatie werd grimmig. Ik hield de hand van m'n vriendin stevig vast, maar we werden echt bang.

Schoten en traangas

We stonden midden tussen de mensen toen we ineens een schot hoorden. En de politie begon met traangas te spuiten. Mijn ogen brandden en mijn vriendin riep dat we moesten weggaan. Dat probeerden we, maar iedereen duwde elkaar en het was chaos. Toen vielen er meer schoten en mensen om ons heen werden geraakt. Ineens hoorde ik m'n vriendin schreeuwen dat ze op de grond lag. Door de mensenmassa kon ik maar moeilijk bij haar komen en toen ik eindelijk naast haar zat, zag ik zoveel bloed dat ik dacht dat ze zou sterven. Eindelijk kwam er een ambulance en konden we weg. Het bleek dat ze haar been had gebroken bij de val. Het was geen kogel. Zes mensen kwamen deze dag om en honderden raakten gewond. Mijn moeder was heel kwaad dat ik hier stiekem naartoe was gegaan. Omdat ik enig kind ben, is ze snel bezorgd. Mijn ouders gingen wel mee naar andere demonstraties. Mijn moeder is huisvrouw en mijn vader is militair. Hij was het ook niet eens met de dictator, net als veel andere militairen. Natuurlijk waren al deze protesten geheim. Activisten stelden elkaar op de hoogte via sociale media. Ik zou mezelf geen activist of revolutionair noemen, ook al schrijf ik op Facebook over mijn droom: meer vrijheid voor  mensen zodat ze zich kunnen ontwikkelen en democratie in ons land. Ik denk dat mijn stem wel wordt gehoord. Ik heb meer dan 82.000 volgers. Ik schrijf in het Engels, bijvoorbeeld over het recht op onderwijs en in grote lijnen over de komende verkiezingen. Er zijn mensen die zeggen dat die in 2022 worden gehouden. Maar ik noem dat propaganda. Eerst zien: dan geloven. Toch heb ik hoge verwachtingen en goede hoop dat ze binnenkort komen. Zelf zou ik nooit een politicus willen worden. Om eerlijk te zijn: dat is veel te gevaarlijk.”

Hadeel uit Sudan won een Arabische leeswedstrijd.
Hadeel uit Sudan won een Arabische leeswedstrijd. Eigen foto
In een korte tijd las Hadeel uit Sudan tientallen boeken.
In een korte tijd las Hadeel uit Sudan tientallen boeken. Eigen foto

Oude tradities

"Afgelopen zomer won ik de Arabic Reading Challenge van de sheikh in Dubai. Ruim 21 miljoen kinderen uit allerlei landen deden mee en lazen meer dan 50 boeken in één schooljaar en maakten samenvattingen. In Dubai zelf kreeg een kleine groep finalisten nog andere opdrachten en uiteindelijk heb ik gewonnen. Wat ik ook heel leuk vond was dat ik voor het eerst kinderen uit andere Arabische landen leerde kennen. Door hen kreeg ik een beeld van hoe kinderen daar leven. Een voorbeeld: meisjes in Egypte mogen fietsen! In Sudan mogen meisjes dat niet, en ook niet sporten in het openbaar en we moeten een hoofddoek dragen. Ik hoop dat deze oude tradities zullen verdwijnen als er een nieuwe president komt.”

Wachten op het strafproces

Na jarenlang lijden onder dictator Omar al-Bashir kwam het Sudanese volk vorig jaar in opstand. De ex-dictator zit nu in Nederland in de gevangenis. Hij wacht op zijn proces voor het Internationale Strafhof. Hier worden oorlogsmisdadigers uit de hele wereld berecht. Al-Bashir wordt beschuldigd van volkerenmoord en oorlogsmisdaden in Darfur waar mensen in 2003 al in opstand kwamen. Naar schatting werden toen zo’n 300.000 mensen gedood.

Bang om te praten

Mensen die een dictatuur hebben meegemaakt, blijven vaak lang bang om over politiek te praten. Ook al is de dictator er niet meer. Je weet maar nooit of er in je land nog aanhangers van hem rondlopen die je iets aan kunnen doen. Bovendien: als je gewend bent aan een dictatuur, dan heb je vaak niet geleerd om een eigen mening te vormen en daarvoor op te komen. Kritiek kon je je kop kosten

Plaats als eerste een reactie