Een reus van een medicijn

banner

Lepraapril 2008

Een reus van een medicijn

"Mijn ouders hebben elkaar ontmoet in het ziekenhuis voor lepra-patienten," vertelt Andry. "Toen ze genezen waren, zijn ze getrouwd en kregen vier kinderen."

Na hun trouwen, gingen Andry’s ouders in het geboortedorp van zijn moeder wonen. Ze hadden daar een winkeltje, waar ze gedroogde vis verkochten. Maar dat liep niet echt. Er waren niet genoeg klanten. Andry: “Toen is ons gezin hier naar Alakamise verhuisd. Dit is een dorp voor mensen die lepra hebben gehad. Veel bewoners waren thuis niet meer welkom. Buren en familieleden denken dat ze nog steeds besmettelijk zijn. Onzin natuurlijk, ze zijn toch behandeld. Ze kunnen ook nog allemaal werken. Anders mag je niet eens in Alakamise wonen.”

Leprastichting

Andry: “Ik ben nu negen jaar en ga elke dag naar school. Mijn leraar heet Meneer Narcis. Als we te veel praten, schreeuwt hij tegen ons. Toch vind ik hem wel leuk. Ik wil later ook leraar worden. Of bij meneer Dieu-Donne werken. Die heeft een keer een tinnen reus voor de Leprastichting gemaakt. Die stichting organiseert elk jaar een campagne om mensen over lepra te vertellen. Voor één van die campagnes moest meneer Dieu-Donne de reus maken. De pop was verkleed als arts. Hij vertelde de mensen dat er een reus van een medicijn is tegen lepra, waardoor je genezen kunt worden.”

Wist je dat …

- Mensen die lepra hebben gehad, kunnen kinderen krijgen en opvoeden.
- Gezonde mensen zijn nog steeds bang voor mensen die lepra hebben gehad.

Baobab

Andry kijkt zijn ogen uit in de ijzerwerkplaats van meneer Dieu-Donne. Die koopt overal in de stad lege vaten op. Soms koopt hij ook oude auto’s. Die sloopt hij. Van het oude metaal maakt Dieu-Donne allerlei voorwerpen. Andry: “Dieu-Donne is bekend om zijn metalen
baobabbomen. Maar hij maakt ook schalen, spiegels en bloempotten. Hij heeft zelfs een eigen huis gebouwd met allemaal stukken oud ijzer.
Echt mooi allemaal. In de werkplaats zelf zou ik niet willen werken. Daar is veel te veel herrie. De meeste arbeiders storen zich niet aan het lawaai. Omdat Dieu-Donne graag gehandicapten helpt, neemt hij veel dove mensen aan.”

Andry past even een paar metalen schoenen.
Andry past even een paar metalen schoenen.

Flesbomen

Het zuiden van Madagaskar is beroemd om haar vreemde planten. De raarste daarvan is misschien wel de baobab. De baobab wordt wel een omgekeerde boom genoemd, omdat het net lijkt alsof de wortels er boven uit steken. De bomen zijn zo vreemd rond, omdat er water in de stam zit. Daarom worden ze ook wel ‘flesbomen’ genoemd. Sommige baobabs zijn wel 2000 jaar oud. Veel baobabs hebben
een naam, omdat hun vorm ergens aan doet denken. De ene heet ‘theepot’, een ander noemt men ‘nijlpaard’ en er is ook ‘de trap’. Die heeft treden, zodat je er makkelijk in kunt klimmen.
Buren en familieleden denken dat ze nog steeds besmettelijk zijn.