Eugen durft niet meer naar buiten

banner

Amazonewoudjanuari 2010

Eugen durft niet meer naar buiten

Eugen Ukcama (12) woont in Albanië, een land aan de Adriatische Zee, net boven Griekenland. Eugen komt al twee jaar niet buiten. Niet omdat hij dat niet wil, of omdat z’n ouders het niet goed vinden, maar omdat het te gevaarlijk is. Buiten zijn mensen die hem willen vermoorden.

Ruzie

Can, de vader van Eugen, ging twee jaar geleden na zijn werk wat drinken in een bar. Daar kreeg hij ruzie met Fatmir, een andere klant. Tijdens de scheldpartij beledigde Fatmir Cans moeder. Can raakte buiten zichzelf van woede. Hij holde naar huis, haalde een pistool, rende terug en schoot Fatmir dood. Daarna belde Can zelf de politie. Hij kreeg vijftien jaar gevangenisstraf.

Wraak

De familie van Fatmir vindt het niet voldoende dat Can in de gevangenis zit. Ze willen hem doden, maar zolang hij achter de tralies zit kan dat niet. Daarom dreigen ze nu wraak te nemen op zijn zoons. Bloedwraak heet dat.

Bloedwraak

Als iemand je familie kwaad doet (de familie-eer aantast) mag je volgens een eeuwenoude Albanese traditie wraak nemen. Beledigingen, ruzies over grond of diefstal zijn een reden voor wraak. Vroeger speelde het alleen tussen mannen. Tegenwoordig zijn ook vrouwen en kinderen de dupe. Bloedwraak is in Albanië verboden. Het is een misdaad. Toch houden meer dan duizend Albanese kinderen zich thuis schuil. Door ruzie tussen hun familie en een andere familie zijn ze hun leven niet zeker.

Praten

Een bemiddelaar probeerde om met Fatmirs familie te praten. Dat hielp niet. Bloedwraak zien zij als enige oplossing. Daarom vluchtte Eugens moeder, met haar zoons en dochters naar het midden van Albanië. Behalve een oom, weet niemand in hun oude dorp waar ze nu wonen. De oudere broer van Eugen is naar het buitenland gevlucht. Als hij daar mag blijven, probeert hij zijn familie over te laten komen.

Fotoserie van Eugen, bloedwraak in Albanie

Beste vriend

"Ik mis m’n vader en broer heel erg”, zegt Eugen. Ik kan ook niet naar de gevangenis om mijn vader te bezoeken. Dat is te gevaarlijk. Behalve mijn zus en een nichtje zie ik geen andere kinderen. Mijn beste vriend is Jacko de hond. Mijn oom bracht hem mee. Speciaal voor mij. Jacko houdt de wacht en beschermt ons. Hij blaft uit alle macht als hij een vreemdeling ziet."

Wapenstilstand

Het zijn oude mannen die proberen om families vrede te laten sluiten. Zij kennen de regels van de ‘kanun’ (de traditie) goed. Soms lukt het. Bijvoorbeeld als de familie van de dader geld geeft aan de familie van het slachtoffer. Maar soms zijn mensen zo boos dat ze ook de bemiddelaars bedreigen.

Schoolboeken

“Toen we vluchtten, moest ik mijn schoolboeken achterlaten. Mijn moeder heeft nieuwe gekocht. Omdat ik ook niet naar school kan heb ik thuis boeken nodig. Ik wil blijven leren, want ik wil ingenieur worden. Maar buiten voetballen mis ik het meest. En slaap. Want ik kan ’s nachts vaak niet slapen. Dan lig ik te luisteren of ik iets hoor.”

Fotoserie van Eugen, bloedwraak in Albanie