Genoeg te eten voor iedereen

banner

De moestuinmaart 2016

Download de handleiding en opdrachten Nieuwsbegrip (begrijpend lezen) en (wereld)burgerschap.

Nieuwsbegrip, handleiding Nieuwsbegrip, opdrachten (wereld)burgerschap, inleiding (wereld)burgerschap, opdrachten

Genoeg te eten voor iedereen

In het jaar 2050 wonen er waarschijnlijk bijna 10.000.000.000 (tien miljard) mensen op aarde. Al die mensen moeten eten. Maar is er straks genoeg voedsel voor iedereen?

Kleine boeren

“Alle ouders zouden hun kinderen moeten leren hoe je groente verbouwt,” vindt Andrew (13) uit Ghana. “Met een eigen moestuin heb je altijd iets te eten.”
In veel landen in Afrika en Azië verbouwen boeren vooral eten voor zichzelf. Maïs, aardappels of boontjes. Het eten dat ze zelf niet opeten, verkopen ze. Bijvoorbeeld op de markt, of in een stalletje aan de kant van de weg. Deze boeren verbouwen weinig voedsel. Daarom heten ze ook wel kleine boeren.

Avelange (10) uit Amsterdam oogst radijsjes in haar schooltuin.

Avelange (10) uit Amsterdam oogst radijsjes in haar schooltuin.

Milieu

Gif en kunstmest zijn slecht voor de natuur. Biologische boeren gebruiken daarom alleen gif dat niet slecht is voor het milieu. Ze gebruiken ook geen kunstmest. Ze willen de aarde vruchtbaar houden. Alleen zo kun je gezond en genoeg voedsel verbouwen in de toekomst, vinden zij.

Zelf doen

Ook Roby (9) uit Hoogezand wil goed voor de bodem zorgen. Met haar ouders en broer Owen (12) verbouwt ze haar eigen aardappels.
“Je ziet hoe de aardappels groeien.”
Het leukst vindt Roby om de aardappels te poten. Dat doen ze in de zomer. “Dan krijg je lekker vieze handen.”

De ouders van Lecyriel (12) uit de Filipijnen zijn rijstboeren. ?Als het te weinig regent, valt de oogst tegen. Dan is mijn vader chagrijnig.?

De ouders van Lecyriel (12) uit de Filipijnen zijn rijstboeren.
"Als het te weinig regent, valt de oogst tegen. Dan is mijn vader chagrijnig."

De dertienjarige Andrew uit Ghana heeft zijn eigen moestuinproject. Klasgenootjes van hem helpen met planten en onkruid wieden.

Andrew en zijn klasgenoten wieden onkruid tussen de pompoenplanten.

Met zorg

Veel mensen zeggen: help de kleine boeren. Zij zorgen meestal goed voor de bodem. Ze zijn zuinig met water. Met koemest houden ze de grond vruchtbaar.
Maar als er te veel of te weinig regen valt, mislukt de oogst. Dan hebben kleine boeren te weinig te eten. En niets om te verkopen. Daarom zijn ze vaak arm.

Als de oogst mislukt, is er weinig te eten.

Snelle machines

Andere mensen vinden dat je voedsel op grote stukken land moet verbouwen. Met machines en kunstmest. Dan is de oogst groter. Nederlandse boeren doen bijna alles met machines. Ze halen bijvoorbeeld aardappels uit de grond met een elektrisch karretje achter de tractor. Dat gaat sneller dan met de hand.

Kunstmest

Machines zijn handig voor het bewerken van grote akkers met één soort groente. Soms verbouwen boeren lang achter elkaar dezelfde soort. Die planten halen dan steeds dezelfde voedingsstoffen uit de grond. Daardoor wordt de aarde minder vruchtbaar.
Deze planten krijgen ook sneller ziektes. Veel boeren spuiten daarom gif. Ze strooien ook kunstmest om de bodem te voeden.

Roby (9) uit Hoogezand wil goed voor de bodem zorgen. Met haar ouders en broer Owen (12) verbouwt ze haar eigen aardappels.Roby (rechts): ?Onze eigen aardappels smaken veel lekkerder dan die uit de winkel!?

Roby (rechts): "Onze eigen aardappels smaken veel lekkerder dan die uit de winkel!"

Groente op Mars

Verrassende oplossingen zijn er ook. In Zeeland is bijvoorbeeld een zeewierboerderij. Daar groeit zeewier dat je kunt eten. Zeewier is gezond. Je kunt het verbouwen zonder gif en kunstmest.
Sommige onderzoekers gaan nog verder. Zij willen weten of er groente kan groeien op de maan. Of op Mars!

Eerlijk

Boerderijen op het water, kleine of grote akkers: wat is nu de oplossing? Wetenschappers zijn het niet met elkaar eens.
Veel mensen zeggen ook: er is méér dan genoeg eten voor iedereen. We moeten het alleen eerlijker verdelen. Voedsel is niet alleen voor rijke landen. Het moet ook naar landen waar mensen honger hebben. Regeringen en grote bedrijven kunnen daarvoor zorgen. Door betere wegen aan te leggen, zodat het eten vervoerd kan worden. Dan kan iedereen met een volle maag naar bed.
Dat gebeurt nu nog lang niet overal. Ook Andrew vindt het een goed idee: “Mijn droom is dat elk Ghanees kind drie maaltijden per dag eet.”