Gevlucht uit Afghanistan

banner

Kinderrechtenseptember 2014

Download de handleiding en opdrachten Nieuwsbegrip (begrijpend lezen) en de opdrachten Wereldburgerschap.

Nieuwsbegrip, handleiding Nieuwsbegrip, opdrachten Wereldburgerschap, opdrachten

Gevlucht uit Afghanistan

Het is zes uur in de ochtend als plotseling hard op de deur wordt gebonkt. Salima (12) schrikt wakker. Haar ergste nachtmerrie is uitgekomen: er staan agenten van de vreemdelingenpolitie in de kamer.

Wat had je uitgespookt?

“Niets! Ik ben toch geen crimineel? Mijn moeder is met ons uit Afghanistan gevlucht. Er was oorlog en ze had problemen met mijn vader. Maar omdat we geen asiel kregen in Nederland, moesten we terug. Dat wilden we niet. Ik ben bang dat mijn moeder in Afghanistan vermoord zal worden door de familie van mijn vader. En dat ze mij daar uithuwelijken. Maar ik wil hier blijven en tandarts worden.”

Kwam het onverwacht?

“Mijn moeder vertelt niet alles, want ze is bang dat we ons op school dan niet meer kunnen concentreren. Maar ik ben nieuwsgierig en luister vaak gesprekken van volwassenen af.  Ik wist dat er op dinsdagochtenden al meer families waren opgehaald. Maar ik dacht niet dat het ons ook echt zou gebeuren.”

Salima en haar zusje Huda zitten op hun bed in de slaapkamer

Salima poseert op het gras

En toen?

“We kregen een uur om onze spullen te pakken. Agenten namen ons mee naar gebouw 11. Daar wachtten we drie uur. We kregen een glas water. De datum weet ik niet meer. De meester en een paar juffen van de school hier op het asielzoekerscentrum kwamen afscheid nemen. We kregen steentjes van ze. Die zouden geluk brengen.”

Waar kwam je terecht?

“In een auto met geblindeerde ramen gingen we naar een gevangenis in Rotterdam. Overal waren hoge muren en hekken. We moesten wachten in een hokje. De tijd ging super langzaam.  Eén minuut leek één uur. We hadden een cel met vier bedden. Het was heel erg warm en de  ramen konden niet open. Ik hing onze dekens op. Zo kon ik doen alsof ik gewoon thuis was. Anders kon ik echt niet slapen.”

Hoe liep het af?

“Na vier nachten hoorden we dat het vliegtuig kapot was. Ze zeiden dat we daarom niet  terug hoefden. Maar ik denk dat er andere redenen waren. Die weet ik alleen niet. Nu hebben we een verblijfsvergunning. We hebben net een eigen huis gekregen, in Apeldoorn. Hopelijk kunnen we hier minstens tien jaar blijven. Dat is onze droom.”

Denk je er nog wel eens aan terug?

“Vaak! Maar we praten er bijna nooit over. Ik slaap met mijn zusje Zohra in één bed. Soms wordt  ze ’s nachts schreeuwend wakker. Ze slaat dan een arm om me heen en zo vallen we weer in slaap. Ik vraag nooit wat er is, want ik ben bang dat ze daarna niet meer kan slapen. En ’s ochtends wil ik haar er niet aan herinneren.”

8 vragen aan Salima:

Ik wil op vakantie naar: India of London!
Zusje: Huda
Ik drink het liefst: ice tea
Ik smul van: loempia
Lievelingsvak: spelling
Lievelingsdier: konijn
Ik wil veranderen: dat je geen parkeergeld meer hoeft te betalen
Leuk aan Nederland: iedereen heeft hier gelijke kansen