Het Zwarte Huis

banner

Thuisjanuari 2016

Download de handleiding en opdrachten Nieuwsbegrip (begrijpend lezen) en Wereldburgerschap.

Nieuwsbegrip, handleiding Nieuwsbegrip, opdrachten Wereldburgerschap, inleiding Wereldburgerschap, opdrachten

Het Zwarte Huis

Elke ochtend wakker worden op een koude, betonnen vloer. Omoi (12) uit Kampala, de hoofdstad van Uganda, weet hoe dat is. Hij zat twee jaar opgesloten in een kindergevangenis.

Wat had je fout gedaan?

“Niks! Maar de politie ziet straatkinderen als misdadigers, alleen omdat we op straat leven. Op een dag zag ik mijn vrienden hard wegrennen. Ik vluchtte ook, maar de politie kreeg me te pakken. Ik huilde en schreeuwde: ‘Laat me met rust!’. Maar ze luisterden niet. Ik was heel boos. Leven op straat is toch geen misdaad!”

Wat gebeurde er toen?

“Ze brachten me in een open vrachtwagen naar de gevangenis buiten de stad. Nieuwelingen sluiten ze eerst op in het 'Zwarte Huis'. Dat is een kale cel waar niks is. Je kunt alleen maar naar buiten kijken, naar de heuvels in de verte.
In het 'Zwarte Huis' leerde ik Oki kennen. Hij was ook opgepakt omdat hij op straat leefde. Hij werd mijn beste vriend. Soms deden we een spelletje. We aten en sliepen op de grond. Op straat sliep ik ook op de grond, dus dat was ik wel gewend.”

En daarna?

“Na zes weken mocht ik uit het 'Zwarte Huis' en kreeg ik een stapelbed. Dit moest ik met iemand delen, omdat er in de gevangenis te weinig bedden waren voor alle tweehonderdvijftig kinderen.”

Wat deed je overdag?

“Om zeven uur moesten we opstaan. We sprokkelden hout voor
het vuur en kookten pap. De meisjes moesten afwassen. Als we
ons verveelden, gingen we sporten. Voetbal of volleybal.”

Probeerde je te ontsnappen?

“Er staat geen hek of prikkeldraad om de gevangenis, maar toch
durfde ik niet te ontsnappen. Ik was heel bang voor de bewakers. Als ze je te pakken krijgen, word je maandenlang in een kleine cel
opgesloten. Helemaal alleen. Ze sloegen je als je iets verkeerds deed.
Alle bewakers gaven we een bijnaam: een nummer. Dat is het
aantal stokslagen waarmee ze je straften.”

Hoe kwam je vrij?

“We kregen elke week bezoek van mensen van Foodstep die ons eten, schone kleren en medicijnen brachten. Ze gaven ook matrassen en kochten een televisie en muziekinstrumenten. Als je muziek maakt, hoef je niet aan je verdriet te denken. Zij proberen ook straatkinderen als ik vrij te krijgen. Na twee jaar lukte dat.”

Uganda_thuis_cel

Deze kale cel is het 'Zwarte Huis', waar Omoi zes weken zat.

De twaalfjarige Omoi uit Kampale, de hoofdstad van het Afrikaanse land Uganda, zat twee jaar in de gevangenis.

'Ik ben gelukkig weer vrij!"

Omoi’s favorieten


- Lievelingseten: kip met rijst
- Favoriete sport: voetbal
- Beste vriend: Oki (12)
- Hobby: in het Engels voorlezen

De kinderen die in de gevangenis in Kampala, de hoofdstuk van Uganda vastzitten, slapen met tientallen op een zaal.

De jongens slapen met tientallen op een zaal.

Waar woon je nu?

“Nu woon ik in een opvanghuis met andere kinderen die eerst op straat leefden en net als ik in de gevangenis zaten. Oki woont hier nu ook. Dat is leuk, want hij houdt ook van voetbal. Hij is nog steeds mijn beste vriend.”

Mis je je vrienden van de straat?

“Heel erg. Ik heb ze niet meer gezien sinds ik in de gevangenis zat. Zij
waren mijn familie. Waar mijn echte familie is weet ik niet. Ik woon al
mijn hele leven op straat.”

Denk je nog wel eens terug aan de tijd in de gevangenis?

"Ja, maar dan probeer ik altijd aan die ene aardige bewaker te denken die er was. Hij voetbalde met ons en leerde ons
bidden. Ik vroeg God of hij ons vrij wilde laten. En dat gebeurde!”

rode lijn

Hoe hebben meisjes het in de gevangenis?

In de gevangenis waar Omoi zat, leven ook meisjes. Lees het verhaal van Justine in "Mijn tante kon niet voor me zorgen".
rode lijn