In de ban van het feest

banner

Meisjes en jongensseptember 2009

In de ban van het feest

Steigerende en dansende volbloedhengsten, paardenraces, markt, worstelwedstrijden, muziek en dans: Iedereen in Barani, een plaatsje in het westen van Burkina Faso, aan de grens met buurland Mali, is opgewonden vanwege het Feshiba festival.

Bintou en haar neefje Hamadou lopen trots rond. Hún oom Mamadou bedacht dat het dorp Barani de aandacht van de regering moest trekken. Hoe konden ze een ziekenpost, een verharde weg en elektriciteit krijgen? Niemand bekommerde zich om hen. Barani lag te ver weg van de hoofdstad.

Halimatou en haar moeder zijn griots: zingende minestrelen. Ze treden tijdens het festival dag en nacht op. Daarom hebben ze hun handen mooi versierd.

Halimatou en haar moeder zijn griots. Griots zijn eigenlijk het geheugen van een volk en via hun muziek bewaren en vertellen ze over oude gebruiken en de geschiedenis.

Fantastisch plan

De oom van Bintou dacht aan zijn heldhaftige voorvaderen: dat waren nog eens fiere ruiters en nomaden. Maar wat had je daaraan voor de toekomst? Ineens wist hij het! Een jaarlijks festival met dressuur en paardenraces: dát moest er komen. Hij zou ministers uitnodigen. Zo kregen die te zien wat het dorp nodig had. Zijn plannetje lukte. Nu loopt er een weg naar Barani en heeft het dorp een gezondheidspost.

Drukte

Twee dagen voordat het negende festival begint arriveren ruiters uit omliggende dorpen. Muzikanten verwelkomen hen met trommels en fluiten. Jagers laten hun vreugdeschoten horen; de lucht zit vol kruiddamp. De meeste mensen zijn moslim, bier wordt nauwelijks verkocht. Jongens brengen op ezelskarren tonnen vol water rond. Vrouwen bereiden de feestmaaltijden, want álle gasten krijgen eten. Meisjes vegen het erf aan.

Bintou zit muisstil als tante kraaltjes door haar kapsel rijgt. Elk meisje uit Barani heeft vanwege het feest amberkleurige kralen en zilveren munten in het haar.

Bintou zit muisstil als tante kraaltjes door haar kapsel rijgt. Elk meisje uit Barani heeft vanwege het feest amberkleurige kralen en zilveren munten in het haar.

Hamadou loopt bewonderend langs alle paarden die het dorp zijn binnengereden. Het renpaard van zijn familie zal derde worden in de race.

Hamadou loopt bewonderend langs alle paarden die het dorp zijn binnengereden. Het renpaard van zijn familie zal derde worden in de race.

Bintou zou best ooit haar onderlip willen tatoeëren. "Later," zegt ze, "Nu vind ik het nog te eng."

Ruiters van heinde en verre tonen kunstjes op hun paard, maar niemand krijgt zijn paard zo ver als deze ruiter...! Zijn paard ligt stil op de grond.

Ruiters van heinde en verre tonen kunstjes op hun paard, maar niemand krijgt zijn paard zo ver als deze ruiter...!

bintou en haar dansgroepje staan klaar om met de voorstelling te beginnen.

Salamata schildert haar voeten met henna. Elke voet moet een uur in een plastic zak zitten om de verf goed te laten intrekken, maar dan is ze ook helemaal klaar voor het feest.

Salamata beschildert haar voeten met henna. Elke voet moet een uur in een plastic zak zitten om de verf goed te laten intrekken.

Bevelen

Hamadou heeft de geiten naar het open veld gebracht. Hij dwaalt met zijn vriendjes langs de huizen, op zoek naar avontuur. Overal woont wel een oom of oudere neef die hem bij de kraag grijpt en commandeert: laad mijn mobieltje op bij de generator! Haal water voor tante! Breng de slaapmatten naar de buren! Zeg tegen je neef dat hij de kippen vast slacht! Haal een stoel voor mijn gasten! Regel een zaklantaarn! Hamadou vindt het niet erg. Vandaag is het feest. Net als iedereen zal hij opblijven en dansen tot de hanen kraaien.

Tattoo’s

Bintou en Hamadou hebben net de generale repetitie van hun dansgroepje achter de rug. Ze zijn zenuwachtig, want morgen dansen ze voor de ministers en de dorpsoudste. Hoogste tijd voor Bintou om zich mooi te maken. Ze gaat naar haar tante, die haar kapsel doet. Vanavond versieren ze nog haar handen en voeten met henna. Net als tante zou Bintou best ooit haar onderlip willen tatoeëren. "Later," zegt ze, "Nu vind ik het nog te eng." Ze wijst naar Hamadou: "Hij durft ook het tandvlees bij zijn boventanden nog niet te tatoeëren. Dat doen mannen hier."

Yerelon, een muziekgroep van jagers, speelt op de donso ngoni (jagersgitaar). De muzikanten bezingen de heldendaden van belangrijke families en brengen zo de geschiedenis van het dorp in herinnering.

Yerelon, een muziekgroep van jagers, speelt op de donso ngoni (jagersgitaar). De muzikanten bezingen de heldendaden van belangrijke families en houden zo de geschiedenis van het dorp in stand.

 

 Bintou en haar dansgroepje staan klaar om te beginnen.