“Hier kan ik eindelijk spelen”

banner

Nepalnovember 2013

“Hier kan ik eindelijk spelen”

Het leven van Deebi (10) bestond het afgelopen jaar uit wassen en schrobben.  Ze werd gedwongen om als dienstmeisje te werken. Nu is ze net aangekomen in een tehuis op een geheim adres in de Nepalese hoofdstad Kathmandu.

Waarom woon je hier?

“Gisteren stuurde tante me de straat op voor een boodschap. Maar ik verdwaalde. Mensen brachten me bij de politie. Nadat ik had verteld dat ik de werkster was van oom en tante, brachten ze me hier.”

Ben je niet te jong om te werken?

“Ja, eigenlijk wel, maar ik wist eerst niet dat ik moest werken. Toen tante me kwam halen bij ons in het dorp, zeiden mijn moeder en stiefvader dat ik met haar mee moest gaan. Dan zou ik naar een goede school kunnen. ”

Je zegt tante en oom. Waren ze familie?

“Nee, maar zo noemde ik hen. Tante was de eerste week heel lief. Ze zei dat ze me zag als haar eigen dochter. Maar al gauw ging ze me uitschelden. Ze vond me traag en lui. Dan trok ze aan mijn haar en sloeg ze me op mijn rug.”

Ging je naar school?

“Ja, maar ik kwam vaak te laat, omdat ik eerst moest schoonmaken. Ik stond om vijf uur op en was meestal pas om tien uur klaar. Dan moest ik nog een uur lopen. En school begint al om tien uur.”

Nepal_ deebie portret

Nepal_Deebie en vriendin_crop
Deebi (rechts) is heel blij met haar nieuwe vriendinnen.

Hadden jullie dan een kraan in huis?

“Het water werd één keer per week gebracht. In een tankwagen. Via een pomp ging het naar een tank in de kelder van het flatgebouw. De bewoners pompten het met een elektrische pomp naar de tanks op het dak. Via de waterleiding in huis kwam dat water dan uit de kraan.”

Wat voor werk deed je?

“Vegen, borden wassen, de vloer boenen. Ik hoefde gelukkig geen water te halen. Dat is helemaal zwaar werk.”

Kon je het drinken?

“Nee, tante kookte het altijd, zodat je niet ziek zou worden. Daarna zette ze het in grote kannen in de koelkast.”

Wat ga je nu doen?

“Eerst wilde ik zo gauw mogelijk terug naar mijn moeder. Nu niet meer. Het is hier heel leuk. De andere vier ‘geredde’ meisjes zijn nu al vriendinnen. Hier kan ik lekker spelen.”

Deebi heet eigenlijk anders. Voor haar veiligheid
gebruikt Samsam een schuilnaam.

Deebi’s favorieten

Lievelingseten: chow min (bami met groenten en kip). “Dat maakte tante altijd voor me. Ze kon goed koken.”
Hobby: spelen met andere kinderen
Wil later worden : politievrouw

Kinderarbeid in Nepal

4 van de 10 kinderen onder de 17 jaar werkt en gaat niet naar school. Kinderen werken in de landbouw, in huishoudens en in theehuizen. Vaak zijn ze door hun ouders ‘meegegeven’, in ruil voor het loon dat de kinderen verdienen. De families voelen zich hiertoe gedwongen omdat ze te arm zijn om het hele gezin te voeden. Het werk van organisaties die tegen kinderarbeid zijn, helpt: het aantal kinderen dat werkt, neemt langzaam af.