Overslaan en naar de inhoud gaan
Interview

Malika woont op een vaste plek

Op school krijgen de leerlingen les in het Russisch, maar ze leren ook de Joekagierse taal.
Foto: Cecilia Odé

Op school krijgt de 9-jarige Malika Koerilova uit Siberië (Rusland) les in het Joekagiers, de taal die haar grootouders nog spreken, maar haar ouders al nauwelijks meer.

IJzig gebied

Malika zit in de vierde klas van de basisschool in Andrjoesjkino, een dorp op de toendra in het noordoosten van Siberië, een district in Rusland. Het gebied ligt hoog boven de poolcirkel en er zijn heel veel rivieren en meertjes. 
In de winter daalt de temperatuur tot onder de 50 graden. Het dorp is dan goed over de bevroren rivier en sneeuwheuvels per jeep te bereiken. De zomer duurt maar 2 à 3 maanden, dan kan het wel boven de 30 graden worden. Het dorp is dan alleen per helikopter bereikbaar. Er zijn geen bossen, alleen wat kleine boompjes, grassen en mossen. Op de toendra leven poolvossen, wilde rendieren en paarden, eenden en vogels, en in de rivier zit veel vis. Het is er heel stil en schoon.

Marika.
Marika. Foto: Cecilia Odé

Herders

Malika’s voorouders waren allemaal rendierherders. Ze trokken rond met hun vee en leefden van de jacht en visserij. 
Malika's vader is nog steeds herder, maar hij is een van de weinigen. De Russische regering wil dat nomaden gewoon in dorpen gaan wonen en ook klimaatveranderingen maken het overleven in de toendra moeilijker. Steeds grotere delen permafrost verdwijnen en daardoor verandert de plantengroei en het trekpatroon van allerlei dieren.

Dorp

Omdat het nomadenleven zo veranderde werd Malika's moeder onderwijzeres. Zij en haar dochter wonen nu in een huis in het dorp. 
De school is een groot houten gebouw, met dubbele wanden tegen de kou. Alle vakken zijn in de Russische taal, maar voor Joekagierse kinderen is er 6 uur per week les in de moedertaal.
Malika: “Ik heb het Toendra-Joekagiers nodig want het is mijn moedertaal. Ik wil het heel graag leren. Maar omdat er geen boeken enzo zijn, is dat wel moeilijk."

Op school leren de leerlingen ook de oude volksdansen.
Op school leren de leerlingen ook de oude volksdansen. Foto: Cecilia Odé

Digitale wereld

Dat het leven in het dorp zo snel verandert, heeft volgens Malika's juf ook voordelen. ”Telefoneren kan alleen binnen het dorp en radio- en tv-stations ontvangen we hier nauwelijks, maar sinds een paar jaar is er internetverbinding. Daar zijn de kinderen heel blij mee en de onderwijzers ook. De kinderen weten nu veel meer en leren sneller. Misschien kunnen we het ook voor de lessen in onze eigen taal gebruiken."
Malika: "Ljoesja is wat ouder en zij leert me wat ik met computers kan doen en hoe ik een digitale camera moet bedienen. Dat is ontzettend leuk."

Herders die nog over de toendra's trekken, wonen in hutten zoals deze.
Herders die nog over de toendra's trekken, wonen in hutten zoals deze. Foto: Cecilia Odé

Zangtaal

Het Joekagierenvolk telt nog ongeveer 700 mensen. Hun taal is uniek in de wereld. Woorden gaan over in gezang en het uitspreken van de klanken gebeurt op het ritme van de ademhaling. Er zijn nog maar 60 mensen die de taal spreken en slechts 2 oude mensen beheersen de taal echt goed.
 

Door: Cecilia Odé

Plaats als eerste een reactie