Overslaan en naar de inhoud gaan
Reportage

Geen tijd om te spelen

In China wordt zo'n 80% van al het speelgoed ter wereld geproduceerd. Maar Ethan (9) uit Shanghai heeft het eigenlijk te druk om te spelen. Hij maakt lange dagen op school.
Nieuw speelgoed uitproberen op de beurs in Shanghai.
Yilan Yuen

"Hier zit al mijn speelgoed in", vertelt Ethan terwijl hij de deksel van een opbergbox haalt. Het is niet veel. Een paar pluche knuffels en wat dingen waarvan hij zelf niet eens meer weet wat het is of van wie hij het heeft gekre- gen. “Ik speel eigenlijk alleen maar op vrijdag in het park tegenover m’n school met mijn vrienden en onze magic rulers.” De magic ruler van Ethan is geproduceerd door een fabriek in China en gekocht via een Chinese app. Er zijn een heleboel van dit soort kubusslangen te koop, uit verschillende fabrieken. Ethan is er niet echt mee bezig wat origi- neel is en welke namaak. “Maar ik let wel op de kwa- liteit, of het goed buigt en niet snel stuk gaat.” Hij kreeg z’n eerste drie jaar geleden omdat zijn school er een wedstrijd in organiseerde. “En nu doen we zelf wedstrijdjes in het park: wie het snelst een figuur kan maken wint. Ik ben de tweede van ons groepje en kan een pinguïn binnen 30 seconden.”

Al het speelgoed van Ethan uit Shanghai zit in een plastic opbergbox
Al het speelgoed van Ethan uit Shanghai zit in een plastic opbergbox Yilan Yuen

Leerzaam

Ethan is niet de enige die weinig met speelgoed speelt. Kinderen in China hebben vaak lange schooldagen en na schooltijd zijn ze druk met huis- werk en bijlessen. Veel ouders in China willen dat hun kinderen ergens de beste in worden of dat ze in elk geval hoge cijfers halen. Zo hopen ze dat hun kinderen later een goede baan krijgen. En kinderen spelen ook steeds minder met traditioneel speelgoed, maar meer met speelgoed waar ze wat van leren. Zoals dus die magic ruler die werd aangera- den door school. Je moet namelijk best creatief zijn om een vorm te maken. En je krijgt er ruimtelijk inzicht van.

Lange dagen

“Van maandag tot en met donderdag ben ik alleen bezig met school. Vaak ga ik pas om tien uur ’s avonds naar bed omdat ik m’n opdrachten nog niet af heb. Ik heb extra Engelse les, speel piano en leer kalligrafie. Dat is Chinees schoonschrijven. Twee keer in de week ga ik sporten. Ik doe aan de vecht- sport krav maga. Daardoor kan ik even ontspannen.” 80 procent van al het speelgoed ter wereld wordt gemaakt in China. Als dat speelgoed verkocht wordt in Europa, moet er een CE-keurmerk op staan. Dat betekent dat het veilig is. Veel buitenlandse merken en bedrijven laten hun speelgoed maken in Chinese fabrieken. Dat heeft te maken met de lage kosten. Arbeiders in China krijgen minder betaald dan in andere landen en er zijn heel veel mensen op zoek naar werk. Ze maken vaak lange dagen, van wel twaalf uur.

Ethan uit China gaat met de metro naar de speelgoedbeurs in zijn stad Shanghai
Ethan uit China gaat met de metro naar de speelgoedbeurs in zijn stad Shanghai
Ethan uit Shanghai wacht op het zebrapad om over te steken.
Ethan uit Shanghai wacht op het zebrapad om over te steken.

Speelgoedwinkel

Ethan komt nooit in een speelgoedwinkel. “Mijn ouders kopen alles online.” Wel ziet hij vaak kooplui in het park tegenover zijn school. Die komen daar met hun rolkoffer of fiets vol met goedkoop, plastic speelgoed. Ethan heeft hier nog nooit iets gekocht. “Ik weet niet precies waar het vandaan komt en hoe het is geproduceerd.” Chinees speelgoed heeft een slechte naam. De Chinese media hebben het daar trouwens niet over. Een van de redenen is dat ze hun eigen land niet willen zwartmaken. Een andere reden is dat er geen onafhankelijke kritische journa- listiek is. Toch kennen veel mensen de schandalen. Fabrieken gebruiken bijvoorbeeld verf die slecht is voor de gezondheid. Of er worden gevaarlijke stof- fen in het speelgoed aangetroffen. Mensen die het kunnen betalen, kiezen daarom eerder voor geïmporteerd speelgoed of speelgoed van een buitenlands merk dat gemaakt wordt in een van de 10.000 speelgoedfabrieken in China.

Uitproberen

Na een reis van een uur met de metro komt Ethan aan bij de speelgoedbeurs. De afgelopen week presenteerden bedrijven uit de hele wereld hun nieuwste speelgoed. Deze zaterdag is speciaal voor kinderen die alles mogen uitproberen. Bij de incheckbalie krijgt Ethan een plattegrond. Deze beurs is net zo groot als wel dertig voetbalvelden. Overal waar hij kijkt, staat speelgoed dat hij nog nooit eerder heeft gezien. Wel veel van plastic en veel kant-en-klare dingen om mee te spelen. Maar dan ziet hij een verkeersplein gebouwd met iets dat verdacht veel lijkt op Lego.

De Chinese Ethan probeert speelgoed uit op de speelgoedbeurs in Shanghai
De Chinese Ethan probeert speelgoed uit op de speelgoedbeurs in Shanghai
Ethan uit China probeert een heel speciale drinkwaterfles uit op de speelgoedbeurs in Shanghai.
Ethan uit China probeert een heel speciale drinkwaterfles uit op de speelgoedbeurs in Shanghai.

Namaak

“Ik heb thuis één doos van Lego, met 367 stukjes. Die heb ik niet geteld, maar dat getal staat op de verpakking. Ik maak er telkens iets anders van: auto’s en vliegtuigen, bijvoorbeeld.” Ethan zag het goed, maar waar hij nu naar kijkt is Chinese namaak. “Mijn Lego is geïmporteerd.” Dat importe- ren hoeft trouwens niet meer. Sinds kort heeft het Deense bedrijf ook een fabriek in China om de blok- jes voor de Aziatische markt te produceren. Ethan wandelt naar het volgende kraampje. Hier staan wel heel bijzondere drinkflessen: met een ingebouwd scherm waar van alles op gebeurt als je een slok neemt. De goedkoopste kost vijfenzeventig euro. “Wel gaaf, maar erg duur! Die zal ik nooit krijgen van mijn ouders.” In de verte ziet hij kinderen rondjes rijden op een gemotoriseerd skateboard. Natuurlijk wil Ethan het uitproberen. Hij gaat zitten en trapt het gaspedaal in. Maar het werkt niet. “Nou, die hoef ik dus ook niet te hebben.”

Dan kijkt hij op zijn horloge: een Xiao Mi smart- watch uit de Chinese stad Bejing. Eigenlijk ook een soort speelgoed. “Nee, hoor. Dit is voor m’n veilig- heid en zodat ik m’n ouders altijd kan bereiken. Het is trouwens een oud model. Mijn klasgenoten hebben veel nieuwere.” En dan blijft het even stil. “Mam!”, roept hij tegen zijn pols. “Mag ik hier alsje- blieft twintig minuten langer blijven? Ik beloof dat ik niet te laat kom voor de verjaardagslunch van oma!”

Plaats als eerste een reactie

**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt enkel gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is enkel zichtbaar voor de redactie.