Klaslokaal op wielen

banner

Wie ben jij?februari 2008

Klaslokaal op wielen

De meeste kinderen in de Indiase stad Bombay zitten op een gewone basisschool. Maar er zijn in de stad ook veel kinderen die nog nooit een klaslokaal van binnen hebben gezien. De school is voor deze kinderen te duur. Zij moeten hun ouders helpen en hebben geen tijd om elke dag in de klas te zitten.

School in bus

Het is zaterdagmiddag, half vijf. De schoolbus staat langs de kant van de weg, in de schaduw van een grote boom. Toch is het in de bus nog een graad of 35. Sita (11) en Kayum (12) lijken er geen last van te hebben. Zij oefenen de tekens van het Hindi, de nationale taal van India. Liever leerden ze Engels. Sita: "Ik ken al een paar Engelse woorden. Opgepikt van de televisie. Maar het schrijven van die vreemde losse letters lijkt me wel heel moeilijk."

Schoolbus

In Bombay gaat 9% van de kinderen niet naar school. Dat is meer dan 300.000 kinderen. De meesten helpen hun ouders in het huishouden. Sommige kinderen werken: zij pellen garnalen, zijn dienstmeisje bij rijke mensen of doen ‘klusjes’ om geld te verdienen. Om deze groep toch in de schoolbanken te krijgen is ‘de school op wielen’ gestart. Een grote bus, ingericht als klaslokaal, parkeert in wijken waar veel kinderen werken of waar veel straatkinderen leven. Kinderen kunnen dan voor of na hun werk een paar uur naar de bus om te leren lezen, schrijven en rekenen.

Onderwijzer worden

Als Sita naar de bus komt, heeft ze al een volle dag gewerkt als dienstmeisje bij een rijke familie. “Het is een goede familie, ze slaan me niet,” vertelt ze. Het geld dat ze verdient geeft ze aan haar ouders. Sita wil heel graag juf worden. Daarom komt ze elke dag naar de bus. Ook Kayum wil leraar worden. Het werk dat hij nu doet, vindt hij oersaai. Hij komt in zijn middagpauze naar de busschool.

Ze slaan me niet.

De schoolbus stopt nit bij Kayum in de buurt, dus komt hij met de trein naar school

De schoolbus stopt niet bij Kayum in de buurt, dus komt hij met de trein naar school.

Strips lezen

Kayum heeft oranje handen. Dat heeft hij al jaren, want zijn baantje bestaat uit het vullen van hulsjes met henna. Dat is een kleurstof waarmee je kunt tekenen op je handen en voeten. Sinds een jaar mag hij van zijn baas ’s middags naar de busschool. Hij vindt vooral lezen leuk. “Ik kan nu alle borden in de stad lezen. En strips,” vertelt Kayum.

Wist je dat …

- In Bombay hebben ruim 300.000 kinderen nog nooit een klaslokaal gezien.

- Project ‘de school op wielen’ maakt onderwijs voor straatkinderen en werkende kinderen mogelijk.

In Bombay krijgen 2.500 leerlingen les in de busschool

Sita en haar vriendinnetje Kajel (10) oefenen de tekens van het Hindi-alfabet

Sita (links) en haar vriendinnetje Kajel (10) oefenen de tekens van het Hindi-alfabet

Gewone school

Kayums lerares vertelt dat hij zijn leerachterstand in rap tempo inhaalt. “In een half jaar doet hij waar kinderen op een normale school een jaar over doen! Als hij zo doorgaat kan hij volgend jaar naar een gewone school.” Kayum: “Ik kan dan niet meer zoveel werken, maar de juf heeft met mijn vader gesproken. Die vindt het nu ook goed dat ik doorleer."

In Bombay krijgen 2.500 leerlingen les in de busschool

In Bombay krijgen 2.500 leerlingen les in de busschool.

Iedereen naar school

In 2000 hebben regeringsleiders van 189 landen beloofd om vóór 2015 de belangrijkste wereldproblemen aan te pakken. Ze hebben acht beloften gedaan: de millennium ontwikkelingsdoelen. Één van die beloften is dat in 2015 alle kinderen in alle landen basisonderwijs moeten volgen. In India gaat 11 procent nog niet naar school. Hoe krijgen ze die in de klas?

Indiase leerlingen noemen hun lerares Didi, dat betekent 'oudere zuster'