Liever bokser dan visser

banner

Vechten voor je toekomstmaart 2011

Liever bokser dan visser

Een nijlpaard doodde zijn vader, een krokodil at zijn oom op. Geen wonder dat Arnold (13) niet ook visser wil worden. Hij heeft een andere droom: boksen. Maar daarvoor moest hij zijn geboortedorp verlaten.

Arnold is geboren in één van de wildparken van Uganda, in een dorpje aan de rand van een meer. Arnold: “Je kunt daar boer, visser of parkopzichter worden. Maar vissen is gevaarlijk: ik ben twee keer aangevallen door een nijlpaard. Het ging maar net goed. En als parkopzichter word je misschien vermoord door een stroper.
Daarom wil ik bokser worden, net als mijn opa. Die heeft met boksen zoveel geld verdiend, dat hij een huis van zes kamers kon laten bouwen.”

Stenen bakken

“Ik moest iets anders verzinnen. Een vriend van de familie was een huis aan het bouwen. Ik hielp hem met stenen bakken. Toen ik genoeg geld had, ben ik ontsnapt. Ik was toen negen jaar. De busrit naar Kampala duurde zes uur en al die tijd dacht ik alleen maar aan mijn nieuwe leven als bokser. ”

Arnold: "In mijnn dorpje zijn geen boksscholen zoals hier. Maar dat trainen zo duur zou zijn had ik niet gedacht."
Arnold: "In mijn dorpje zijn geen boksscholen zoals hier. Maar dat trainen zo duur zou zijn had ik niet gedacht."

Mijn moeder is overleden toen ik drie was.

Arnold weet: bokser worden betekent flink bikkelen
Arnold weet: bokser worden betekent flink bikkelen

Geen geld

“Mijn moeder is overleden toen ik drie was. Toen daarna ook mijn vader stierf, ging ik bij oma en opa wonen. Er was geen geld om naar school te gaan en ik moest vissen. Maar ik wilde naar Kampala, de hoofdstad. Mijn halfbroer Paul woonde daar al. Met een smoesje kreeg ik zijn telefoonnummer en dat leerde ik uit m’n hoofd. Stiekem heb ik hem gebeld, maar hij zei steeds dat ik niet mocht komen.”

Arnold denkt aan vroeger. Hij mist zijn dorp waar overal apen en antilopes rondlopen.
Arnold denkt aan vroeger. Hij mist zijn dorp waar overal apen en antilopes rondlopen.

Niet blij

“Op het busstation belde ik Paul. Die kwam me halen. Hij was eerst niet blij me te zien. Hij had geen geld om me eten te geven, dus moest ik aan de slag. Nu krijg ik een opleiding in de garage waar hij ook werkt. Die opleiding kost geld. Eigenlijk wil ik elke dag boksen, maar daarvoor verdien ik te weinig. ”

Arnold past graag op zijn neefje
Arnold past graag op zijn neefje

Van een dag honger ga je niet dood

Nooit terug

“Het leven in de stad is heel anders dan ik had verwacht. Het is hier bijvoorbeeld moeilijk om aan eten te komen. In mijn dorp verbouw je gewoon wat op het land, hier heb je voor alles altijd geld nodig. Ik ben nooit meer teruggegaan naar mijn dorp. Dat kan ook niet, want mijn familie verwacht dat ik ze geld geef. En dat heb ik niet. Áls ik al geld heb, betaal ik liever het schoolgeld van mijn zus in het dorp, dan dat ik eten voor mezelf koop. Als zij later een goede baan heeft, zal ze mij helpen. En van een dag honger ga je niet dood.”

Arnold: "In de garagge verdien ik nu niet veel. Met stenen bakken zou ik meer verdienen, maar ik moet aan mijn toekomst denken. Als automonteur verdien ik later meer dan als stenenbakker."
Arnold: "In de garage verdien ik nu niet veel. Met stenen bakken zou ik meer verdienen, maar ik moet aan mijn toekomst denken. Als automonteur verdien ik later meer dan als stenenbakker."

In het kort:

• In Kampala zijn de beste boksscholen
• Het leven in de stad is duur
• Arnold leert boksen én auto’s repareren