“Mijn tante kon niet voor me zorgen”

banner

Thuisjanuari 2016

Download de handleiding en opdrachten Nieuwsbegrip (begrijpend lezen) en Wereldburgerschap.

Nieuwsbegrip, handleiding Nieuwsbegrip, opdrachten Wereldburgerschap, inleiding Wereldburgerschap, opdrachten

“Mijn tante kon niet voor me zorgen”

Hoe is het als meisje in een gevangenis? Wij vroegen het Justine (14) uit Kampala, de hoofdstad van het Afrikaanse land Uganda.

Weglopen

Haar ouders overleden toen Justine nog heel jong was. Een tante zorgde voor haar, maar zij had zelf ook problemen. Ze moest geld verdienen door seks te hebben met mannen. Justine was bang dat zij dit ook moest en liep vaak van huis weg. Haar tante wist niet goed hoe ze met haar om moest gaan en besloot haar naar de gevangenis te brengen.

In deze jeugdgevangenis in Uganda koken de kinderen die er vast zitten hun eigen potje.

In de gevangenis koken de kinderen hun eigen potje.

Toekomst

Justine is blij dat ze uit de gevangenis is.
“Het was heel zwaar daar. We moesten hard werken en ik zag geen toekomst.”
De organisatie Foodstep zorgde ervoor dat de directeur haar liet gaan. Nu woont ze in een opvanghuis met andere kinderen die hiervoor ook in de gevangenis zaten. Justine zorgt als een oudere zus voor de jongeren. Ze vlecht bijvoorbeeld de haren van nieuwe meisjes.
“Het is fijn dat we nu op een veilige plek wonen. De verzorgsters zijn aardig voor ons, we gaan naar school en krijgen weer vertrouwen in de toekomst. Het eten is hier ook heel goed. Het liefst eet ik spaghetti met worstjes.”

Justine (14)uit Uganda zat in de jeugdgevangenis van de hoofdstad Kampala. Ze treedt nu op als zangeres. Ook in de gevangenis waar ze eerder zelf gevangen zat.

Justine 914) uit het Afrikaanse land Uganda zat in deze jeugdgevangenis.

In deze gevangenis leven 20 meisjes en 230 jongens.

Ondeugend

“Zij vond me thuis te ondeugend. Ik wilde niet afwassen. Ik ging liever spelen en bleef dan lang van huis weg. Mijn eigen kleding wilde ik nog wel wassen, maar afwassen, dat wilde ik echt niet!”
In de gevangenis zitten niet zoveel meisjes. Maar twintig van de tweehonderdvijftig. De meeste meisjes die op straat leven of die geen ouders hebben die voor hen zorgen, vinden een baan als huishoudster of ander werk. Ze wonen dan vaak bij het gezin waar ze werken. Ook gebeurt het vaak dat iemand zégt een baantje voor ze te hebben, maar dan belanden ze op een plek waar ze seks moeten hebben met mannen voor geld.

In de jeugdgevangenis van Kampala, de hoofdstad van het Afrikaanse land Uganda, hebben de kinderen die er vastzitten geen eigen cel, maar slapen ze op zalen.

De kinderen slapen in de gevangenis op zalen.

Familie

Haar tante had Justine al lang niet gezien. Maar afgelopen Kerst ontmoetten ze elkaar weer.
“We gingen naar de gevangenis om de kinderen die daar nu nog zitten wat hoop te geven op een beter leven. Zodat ze het zware leven daar wat beter volhouden. We geven ze ook cadeautjes en maken samen muziek. Mijn tante kwam daar ook naartoe. Ik heb besloten dat ik haar moest vergeven. Het is toch familie.”

Justine zit in een muziekgroep die ook in de gevangenis optreedt.