Overslaan en naar de inhoud gaan
Reportage

Suriname: apen en slangen in je tuin

Het Maria Internaat in de Surinaamse hoofdstad Paramaribo.
Foto: Rob Keeris

Tuinier mee

Koof, sopropo en tajerblad. Gerda (13) en Jadyn (12) uit Suriname smullen elke dag van de groente die ze zelf verbouwen. Ze wonen in een meisjesinternaat in de stad Paramaribo. In hun achtertuin groeit groente in vierkante bakken. Een uur rijden buiten de stad hebben ze een groot stuk land. Daar oogsten ze onder andere bananen. 
Ga je mee de tuin in?

Waakhond Celta blaft en kwispelt als het busje van het Maria Internaat parkeert bij het landhuis naast de Saramacca rivier. 
De meisjes in het busje dragen allemaal hetzelfde roze uniform van het internaat. Vroeger waren nonnen de baas van het internaat, maar nu staat er een echtpaar aan het hoofd: meneer Marlon en zuster Ariana. Zij vinden het belangrijk dat kinderen uit de stad leren hoe ze zelf groente kunnen verbouwen. Zo kunnen ze zich later goed redden en het is goedkoper dan groente kopen.

Slangen

De slippers gaan uit en de laarzen komen tevoorschijn. Die worden eerst flink uitgeschud. “Er kunnen beestjes in zitten én er zijn hier slangen.” 
Gerda en Jadyn pakken elk een groot kapmes. 
“Om bananen te oogsten, onkruid weg te slaan en om de kop van een slang af te hakken. 
“Als-ie blijft bewegen, moet je ook de staart afhakken,” weet Jadyn. 
“Misschien zien of horen we vandaag wel een brulaap. 
Meisjes uit het binnenland wijzen ze vaak aan. Zij herkennen ze veel sneller.”

 

Om bananen te oogsten heb je spierballen nodig.
Om bananen te oogsten heb je spierballen nodig.
Jadyn en Gerda oogsten tajer uit eigen tuin voor het avondeten.
Jadyn en Gerda oogsten tajer uit eigen tuin voor het avondeten.

Vruchtbaar

Jadyn tuurt naar het land en zucht. Het onkruid is weer verder gegroeid en ze ziet bijna niets meer van haar werk van de vorige keer. “Alles groeit hier heel snel.” 
Gerda: “Suriname is heel vruchtbaar en er groeit veel eetbaars in het wild. Zoals klaroen. Maar je moet goed opletten, want je kunt alleen de blaadjes met rode stengels eten. De blaadjes met witte stengels bewaren we. Ze worden gedroogd en naar iemand gebracht die er medicijnen van maakt.”

Vissenpoep

Dan lopen de vriendinnen een rondje langs de visvijver. 
In hun moestuin in de stad is ook een aquarium. Met dit water vol vissenpoep begieten ze de planten. In de stad met gieters, op het land door middel van een slim irrigatiesysteem.  Via allerlei kanaaltjes stroomt water uit de rivier naar de vijver. Daar wordt het opgepompt en door een buizenstelsel langs de bananenplanten gevoerd. Door de vispoep is het water heel voedzaam geworden.
“Zo is er geen kunstmest nodig. Dat is beter voor het milieu en de groente is gezonder,” denkt Gerda.
Ook het visvoer maken ze zelf: van bijvoorbeeld gemalen cassave of bananenbladeren.

Na een dagje tuinieren is het goed rusten.
Na een dagje tuinieren is het goed rusten. Foto: Rob Keeris

Schilmes

Als de vriendinnen mogen kiezen, werken ze liever in de moestuin in de stad. Dat kan gewoon op slippers en een schilmes is genoeg gereedschap om bijvoorbeeld tajerblad voor het avondeten af te snijden.
“Er is ook een soort tajer waarvan je het blad niet kunt eten. Daarvan krijg je jeuk en pijn in je mond! De knol van die plant kun je wel eten.” 
Ze kopen bijna nooit groente uit de winkel. 
“Alleen dat wat niet kan groeien in Suriname. Zoals broccoli. Daarvoor is de aarde hier te warm.”

De oudste meisjes koken meestal en dat met groente uit eigen tuin.
De oudste meisjes koken meestal en dat met groente uit eigen tuin. Foto: Rob Keeris

De oogst

Gerda en Jadyn vegen het zweet van hun voorhoofd, trekken de laarzen uit en bergen de kapmessen weer op.
Celta krijgt nog een aai over zijn kop voordat meneer Marlon het busje start en terugrijdt naar de stad. Op de vloer liggen trossen bananen, een bak vol mandarijnen en pompoenen. Het toetje van vanavond wacht: een vruchtenshake van eigen mango’s, eigen bananen, açaibessen en ijs. 
Eten ze altijd zo gezond? 
Jadyn: “Nee, hoor! Thuis eet ik vooral McDonalds.”

Plaats als eerste een reactie