Overslaan en naar de inhoud gaan
Reportage

Superkauwgom en mega-spaghetti

"Wist jij dat plastic van aardolie is gemaakt?" vraagt Juca (11) uit Brazilië aan Rebeca (12). Juca heeft dat met aardrijkskunde op school gehad. Rebeca nog niet. Ze zit op een andere school, net als Rafael, haar neef. " Rafael (12) is niet onder de indruk: "Eerst zien dan geloven."
Juca (rechts) is onder de indruk van de superkauwgom die uit de grote buis stroomt. Grote bel

Muts

De kinderen mogen kijken bij Icasa. Dat is een fabriek die plastic maakt. Eerst moeten ze een muts op en oordoppen in. Die muts voorkomt dat je via je haar bacteriën van buiten mee naar binnen neemt. Deze fabriek maakt ook plastic voor etenswaar. Daarom moet het binnen extra schoon zijn.

Korreltjes

Binnen in de fabriek is het heel warm en het is er een hels kabaal. Je moet schreeuwen om elkaar te verstaan. "Waar is de olie dan?" roept Rafael. Hij had vaten olie verwacht, maar die zijn er niet. Wel bakken met witte plastic korreltjes. In de landen waar de aardolie wordt gewonnen, maken ze van de olie plastic korreltjes. Als je die korreltjes smelt, krijg je een soort kauwgom. Daarvan maak je plastic. "Oh, daarom is het hier smoorheet," zegt Juca. "We staan bij een soort kookpot."

De lange draden worden in stukjes gehakt. Hiervan worden nieuwe plastic spullen gemaakt.
De lange draden worden in stukjes gehakt. Hiervan worden nieuwe plastic spullen gemaakt.

Grote bel

Het lijkt wel kauwgom," zegt Rafael. Juca tuurt naar het vloeibare plastic. "Het stroomt van onderen naar boven in plaats van boven naar beneden. Hoe zouden ze dat nu voor elkaar krijgen?" vraagt hij. "We blazen het heel hard met hele hete lucht naar boven," antwoordt de baas van de fabriek. "Net zoals je een kauwgombal blaast," zegt Juca. De warme bel van plastic gaat daarna door een soort wringer. Dan krijg je een hele dunne plak.

Waar snijden jullie de zakken dan?" wil Rebeca weten. "Dat gebeurt weer bij een andere machine," zeggen de mannen.
Waar snijden jullie de zakken dan?" wil Rebeca weten. "Dat gebeurt weer bij een andere machine," zeggen de mannen.

Vuilniszak

Rebeca loopt naar een wringer waar vuilniszakken uitkomen. Ze heeft ze meteen herkend aan de kleur. Het plastic gaat op een grote rol. Die weegt wel vijfhonderd kilo. De vuilniszakken worden gemaakt van oud plastic. Als plastic doorzichtig is, is het altijd van nieuwe korreltjes gemaakt, legt de baas van de fabriek uit. Maar als het zwart, grijs, grijsgroen of grijsblauw is, weet je bijna zeker dat het oud plastic is. Dat noem je recyclen. De fabriek doet dat veel: gebruikt plastic inzamelen en er nieuw plastic van maken. "Recyclen is goedkoper dan korreltjes laten komen uit het Midden-Oosten," zegt de directeur.

Een luchtje

"Maar waarom recyclen we dan niet alles?" wil Rafael weten. "Er is een wet in Brazilië die zegt dat je voor het verpakken van etenswaar alleen nieuw plastic mag gebruiken," legt de baas uit. "Bij recyclen kom je ook lege verfemmers of chloorflessen tegen. Voor een vuilniszak of een emmer maakt zo'n luchtje niet uit. Voor boterhamzakjes of waterflessen natuurlijk wel."

Vorig leven

De opslagplaats voor oud plastic is ergens anders. Daar ligt echt alles. Stapels lege boterkuipjes, oude emmers, pakken plastic tasjes en veel resten uit de eigen plasticfabriek. Het oude plastic wordt gesmolten en dan tot spaghetti getrokken. Die spaghettidraden worden afgeknipt in kleine stukjes. "Hé, dan krijg je weer korreltjes. Maar nu zijn ze groen," merkt Juca op. "Omdat ze in hun vorig leven een groen plastic ding waren," zegt Rebecca die goed heeft opgelet.

Deze machine trekt lange draden van plastic.
Deze machine trekt lange draden van plastic.

In het kort:

• Plastic maak je van olie
• Recyclen is oud plastic vermalen en smelten om er nieuwe plastic spullen van te maken

Plaats als eerste een reactie

**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt enkel gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is enkel zichtbaar voor de redactie.