Overslaan en naar de inhoud gaan
Reportage

Paarse bloemkool en roze aardappels

Bloemkolen zijn er in alle kleuren van de regenboog.

Op Texel staat een heel speciale moestuin. Hier onderzoeken ze welke groente het beste groeit op zoute grond. Veel boeren en deskundigen denken namelijk dat landbouw niet kan op een zoute bodem. Bij Ziltproefbedrijf weten ze nu wat wél kan.

Paarse bloemkool

Haar vlechtjes wapperen in haar gezicht en de schoenen van Kira (10) uit Joure zakken weg in de natte aarde. Maar de wind en de modder maken haar niets uit. Kira is gefascineerd door wat ze ziet. “Paarse bloemkool?” Ze hurkt en duwt voorzichtig wat bladeren aan de kant. Ze heeft het goed gezien. 

Roze chips

Onderzoeker Arjen lacht om haar enthousiasme en vertelt dat ze op de proefboerderij allerlei soorten groente verbouwen, ook roze aardappelen. “Er zijn wel honderden soorten aardappels en we testen welke het beste groeit op de zoute grond.” Kira kijkt een beetje ongelovig, maar ze weet wel meteen wat ze met roze aardappelen wil doen. “Chips maken, natuurlijk! Of patat.”

Te zout

“Maar wat is nu eigenlijk het probleem van zoute grond?”, wil Kira weten. Arjen legt uit dat overal op de wereld de aarde steeds zouter wordt. “Niet alleen in landen aan zee, maar ook in gebieden waar vaak overstromingen zijn of hevige regens. In al het water zit zout, soms veel, soms een klein beetje. Water verdampt, maar het zout erin blijft achter in de bodem. En hoe langer en meer dat gebeurt, hoe meer zout. Dit heet verzilting. De meeste boeren denken dat er niets groeit op zilte grond en grote stukken aarde worden niet meer gebruikt voor landbouw. Zonde!”

Gaatjes

Dan wijst Arjen naar de waterslangen op de grond. Daar zitten hele kleine gaatjes in waardoor het water op de grond druppelt. “De ene keer gebruiken we zout water uit de zee, de andere keer wat minder zout water of juist water uit de sloot. En we houden alles heel precies bij.” 
Kira wil weten wat voor proefjes ze nog meer doen op de boerderij. “Op elk stuk in deze moestuin groeit iets anders. En we experimenteren met verschillende soorten aarde. De ene keer is de grond heel zout, de andere keer minder zout.”

Monsters

Dan neemt Arjen haar mee naar twee oude zeecontainers die in één van de schuren van de proefboerderij staan. Hier worden nog meer onderzoeken gedaan. “Is dit jullie laboratorium?” vraagt Kira. Arjen knikt en wijst op de plastic zakjes met bodemmonsters. “Deze aarde komt uit Bangladesh en deze uit Pakistan.” Hun onderzoek is ook handig voor boeren in deze landen. Binnenkort vliegen er zaadjes van boerenkool die goed groeit op zoute grond naar Bangladesh. “Die groente kennen ze niet, maar we laten het ze proeven en dan hopen we dat ze het willen gaan proberen te verbouwen.” Ook in Egypte en Ghana willen ze zoiets gaan doen. “Natuurlijk verbouwt niet binnen een paar jaar elke boer overal ter wereld groente op zoute grond. Maar het begin is er.”

Zeekraal

Kira heeft nog een ander idee. “Mijn vader vertelde dat er in de natuur ook groente bij de zee groeit. Zeesla, zeewier en zeekraal. Ik heb weleens zeekraal gegeten toen ik met hem ging wadlopen. Papa zegt dat deze groente heel gezond is. Kan niet iedereen die groente gaan verbouwen?” Arjen knikt. “Goed plan! Wij doen hier ook al proeven mee.” In zeewier en zeekraal zitten veel eiwitten: stofjes die ook in vlees en vis zitten. “Ik houd er alleen niet van”, griezelt Kira. “Veel te zout! Ik houd meer van zoet. Van chocola, bijvoorbeeld.”

 

Meer over voedsel en honger lees je in onze achtergrondinformatie. 

Kira en onderzoeker Arjen
Kira en onderzoeker Arjen

Plaats als eerste een reactie

**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt enkel gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is enkel zichtbaar voor de redactie.