Wij zijn broer en zus

banner

Kinderrechtenseptember 2014

Download de handleiding en opdrachten Nieuwsbegrip (begrijpend lezen) en de opdrachten Wereldburgerschap.

Nieuwsbegrip, handleiding Nieuwsbegrip, opdrachten Wereldburgerschap, opdrachten

Wij zijn broer en zus

Elk kind heeft recht op zorg, liefde en een veilige plek. Sommige kinderen hebben ouders die niet voor hen kunnen zorgen. Zij kunnen een tijdje bij een ander gezin wonen. Soms bij familie. En soms bij pleegouders. Marillio (9) was vier toen hij in een pleeggezin kwam. “Ik voelde me meteen thuis. En ik hoef nooit meer weg.”

Marillio heeft een andere huidskleur dan zijn zus Kiki. Mensen vragen vaak hoe dat kan. Meestal vertelt Marillio dan dat hij haar pleegbroertje is. “Maar van het steeds uitleggen word ik ook weleens moe. Ze vragen ook vaak waar ik ben geboren. In Nederland, zeg ik dan. Net als heel veel pleegkinderen.”  Het gaat nu goed met Marillio. Maar toen hij drie jaar was, maakte hij iets verschrikkelijks mee. Zijn moeder Pascale werd vermoord. “Ik praat daar nooit over. Liever denk ik er niet aan terug.”

Geen familie

Eerst woonde Marillio bij oma Janneke. Maar dat ging niet goed. Oma Janneke was een beetje te oud om een kleuter op te voeden. “Ik was ook wel lastig. Ik was vaak kwaad en lustte niks. Ik at alleen snoep en ijs. En ik viel alleen in slaap met de radio of televisie aan.” Marillio had geen andere familie. Daarom ging hij naar een pleeggezin.

Marillio gaat vaak samen met Kiki naar zijn pleegvader. Die woont in een ander huis.

Marillio gaat vaak samen met Kiki naar zijn pleegvader. Die woont in een ander huis.

Pleeggezin Nederland, pleegouders

Marillio is in Rotterdam geboren, maar nu woont hij in Den Dolder.

Een veilige plek

Er zijn meer kinderen die in een pleeggezin wonen. Dat gebeurt alleen als de echte ouders grote problemen hebben. Bijvoorbeeld omdat ze alcohol of drugs gebruiken. Bureau Jeugdzorg helpt de kinderen en zoekt samen met pleegzorg naar een veilige woonplek. Soms wonen de kinderen een tijdje bij bekenden. Opa’s en oma’s of de meester of juf. Als dat niet kan dan gaan de kinderen naar een pleeggezin. Soms is dat kort, soms een langere tijd.

Een gewoon leven

Het is belangrijk dat de kinderen weer een ‘gewoon leven’ krijgen. Met goede zorg en duidelijke regels. Een kind dat soms iets wel mag en dan weer niet, wordt onzeker. Marillio vertelt: “Ik krijg weleens straf. Bijvoorbeeld als ik ergens over lieg. En ik ben snel beledigd. Mama zegt wel eens dat ik me als slachtoffer gedraag. Misschien komt dat door wat er gebeurd is. Onze moeder is heel duidelijk. Nee is bij haar ook echt nee. Maar ze is ook heel erg lief.” Zelf wil Marillio later een écht gezin. “Ik ben blij dat ik nu bij Kiki woon. Maar ik had liever niet meegemaakt wat ik allemaal heb meegemaakt. Ik wil alleen pleegkinderen als ik zelf geen kinderen kan krijgen.”

Pleeggezin, Nederland, pleegouders

Voor moeder Miranda zijn Kiki en Marillio allebei haar kinderen.

Echte vader

Marillio ziet oma Janneke nog steeds. Ze komt weleens op bezoek. “Ze heeft een fotoalbum voor me gemaakt. Daar zitten mijn babyfoto’s in. En foto’s van mijn moeder.” Samen met zijn pleegmoeder Miranda bladert Marillio door het boek. Hij wijst op een man met lang haar. “Ze zeggen dat hij mijn echte vader is. Maar dat is niet zeker.” Miranda vertelt hem dat je daar achter kunt komen. ‘Toen je net bij ons was, heb ik het aan die man gevraagd. Hij wilde toen geen onderzoek laten doen. Ik kan het weer vragen. Als jij dat wilt.”  Marillio glundert. “Dat wil ik heel erg graag.”

Ik weet niet wie mijn echte vader is.

Wist je dat

Een kind dat niet thuis kan wonen, heeft recht op pleegzorg.

Marillio weet niet wie zijn echte vader is.

Op één van deze foto's staat misschien wel de biologische vader van Marillio.