Oud ijzer is geld waard

banner

2e handsmaart 2014

Oud ijzer is geld waard

Yaw (13) slentert langs plastic flessen, etensbakjes en andere rommel. De rook van brandend plastic prikt in zijn ogen. Zijn keel voelt schraal, zijn neus zit vol stof en hij heeft een bittere smaak in zijn mond. Maar Yaw is het gewend. Al drie jaar komt hij elke dag op de schroothoop.

 

Yaw scharrelt op de vuilnisbelt op zoek naar de resten van ijskasten, printers, wasmachines, computers en tv’s. Langzaam beweegt hij een magneet boven de afgedankte spullen. Zelfs de kleinste stukjes metaal verkoopt hij straks aan een ijzerhandelaar.

 

Yaw kijk naar een ouder jongen die kabels aan het verbranden is.
Kabels verbranden is het werk van oudere jongens. Yaw mag alleen kijken

Harde werker

“Mijn naam betekent ‘geboren op donderdag’ en ook ‘harde werker’”, vertelt Yaw. Drie jaar geleden liep hij van huis weg. Hij kon er niet langer tegen dat zijn moeder te arm was om hem te eten te geven. Sindsdien werkt Yaw in Agbogbloshie, de grootste vuilstort van West-Afrika. “Vroeger zat ik wel op school, maar nu kan ik niet meer lezen of schrijven. Alle letters zijn uit mijn hoofd gevlogen.”

Rood waas

“Mijn vrienden trekken hun magneet met een touwtje over de grond. Ik wacht het liefst tot een vrachtwagen zijn lading elektronisch afval ergens neer kiepert. Dan ren ik er heen, want in zo’n lading zitten veel metaalrestjes. De andere jongens komen er ook op af. We maken vaak ruzie om de beste plek. Van al dat geduw krijg ik soms een rode waas voor mijn ogen! ”

Yaw zit onder een vrachtwagen te zoeken naar metaal terwijl iemand anders op de vrachtwagen springt.
Terwijl zijn vriend op de laadbak springt, speurt Yaw naar stukjes metaal onder de vrachtwagen.

Yaw kijkt in de camera en houd een zak met zijn gevonden metaal vast. Hij heeft hier 33 eurocent voor gekregen.
De opbrengst van een middag: 3 kilo metaal. Yaw krijgt hier 33 eurocent voor.

Reparatie

Overal op de stortplaats liggen witte karkassen van oude ijskasten. Brokken oranje piepschuim slingeren verspreid over het terrein. Werklui gebruiken het isolatiemateriaal voor de ijskasten als tafels, de lege computerschermen dienen als stoelen. Handelen in oude ijskasten is eigenlijk verboden omdat er stoffen inzitten die slecht zijn voor het milieu. Maar de belangrijkste reden voor het verbod is dat ze vijf keer zoveel energie slurpen als nieuwe apparaten. Volgens de Ghanese regering kan het elektriciteitsnet dat niet aan.

Koper

Langs de lagune steken oudere jongens een kluwen elektriciteitskabels in brand. Ze gebruiken daarvoor brokken piepschuim omdat die snel vlam vatten. Met een lange stok poken ze in de gloeiende draden. Het koper binnenin is veel geld waard, maar het plastic omhulsel moet er eerst af. Yaw staart dromerig naar de vuurbol met smeltend plastic. Plotseling trekt iemand hem aan zijn shirt: “Hé joh, ga opzij! Die vonken zijn gevaarlijk!”

Opkoper

Aan het eind van de dag vist Yaw zand en modder uit zijn zak vol metaal. Hij schudt zijn ijzerwaren op een zeef om de laatste restjes zand er af te halen. De schone stukjes laat hij wegen bij de opkoper. Die noteert het gewicht in een boekje en overhandigt 1 cedi, nog geen 50 eurocent. Met zijn loon loopt Yaw meteen door naar de openbare badruimte waar hij een stukje zeep koopt. “Een wasbeurt kost mijn halve loon, dus was ik me hier maar af en toe. Waar ik woon is geen schoon water.”

In het kort:

•Op de vuilnisbelt voor elektronica werken veel kinderen.
•Resten metaal en koper leveren geld op.
•Voor 3 kilo metaal verdienen ze 33 cent.