Slapen op beton

banner

Thuisjanuari 2016

Download de handleiding en opdrachten Nieuwsbegrip (begrijpend lezen) en Wereldburgerschap.

Nieuwsbegrip, handleiding Nieuwsbegrip, opdrachten Wereldburgerschap, inleiding Wereldburgerschap, opdrachten

Slapen op beton

Elke ochtend wakker worden op een koude, betonnen vloer.
Omoi (12) uit Uganda weet hoe het is. Hij zat opgesloten in een kindergevangenis. Nu is hij gelukkig weer vrij.

Wat had je fout gedaan?

“Niks. Maar de politie ziet straatkinderen als dieven. Alleen omdat we op straat leven.
Op een dag zag ik mijn vrienden hard wegrennen. Ik rende ook weg, maar de politie kreeg me te pakken. Ik huilde en schreeuwde: ‘Laat me hier! Laat me met rust!’. Maar ze luisterden niet. Ik was heel boos.”

Wat gebeurde er toen?

“Ze brachten me naar de gevangenis. Als je nieuw bent, sluiten ze je eerst op in het ‘Zwarte Huis’. Ik miste mijn vrienden van de straat. Zij waren mijn familie. Waar mijn echte familie is, weet ik niet. Ik woon al mijn hele leven op straat.”

Was je eenzaam?

“Gelukkig leerde ik Oki kennen, hij leefde ook op straat. Soms deden we een spelletje. We aten en sliepen op de grond. Op straat sliep ik ook op de grond, dus dat was ik wel gewend.”

De kinderen die in de gevangenis in Kampala, de hoofdstuk van Uganda vastzitten, slapen met tientallen op een zaal.

De jongens slapen met z'n allen op één zaal.

Waar woon je nu?

“Nu woon ik in een opvanghuis van Foodstep met andere kinderen die eerst op straat leefden en net als ik in de gevangenis zaten. Oki woont hier nu ook. Dat is leuk, want hij houdt ook van voetbal.”

Denk je nog wel eens terug aan de tijd in de gevangenis?

“Alleen aan één bewaker. Hij was de enige die aardig voor ons was. Hij voetbalde met ons en leerde ons bidden. Ik vroeg God of hij ons vrij wilde laten. En dat gebeurde!”

rode lijn

Meidenafdeling

In de gevangenis waar Omoi zat, leven ook meisjes. Lees het verhaal van Justine in "Mijn tante kon niet voor me zorgen".
rode lijn

De twaalfjarige Omoi uit Kampale, de hoofdstad van het Afrikaanse land Uganda, zat twee jaar in de gevangenis.

'Ik ben gelukkig weer vrij!"

Omoi’s favorieten


- Lievelingseten: kip met rijst
- Favoriete sport: voetbal
- Beste vriend: Oki (12)
- Hobby: in het Engels voorlezen

En daarna?

“Na zes weken mocht ik uit het ‘Zwarte Huis’ en kreeg ik een stapelbed. Dat moest ik met iemand delen. Er waren te weinig bedden. Om zeven uur stonden we op. Dan gingen we hout sprokkelen voor het vuur en pap koken We moesten hard werken.”

Probeerde je te ontsnappen?

“Er staat geen hek of prikkeldraad om de gevangenis, maar toch durfde ik niet te ontsnappen. Iedereen was heel bang voor de bewakers. Als ze je te pakken krijgen, sluiten ze je op in een kleine cel. Helemaal alleen. Een keer hadden twee kinderen hun vriend bevrijd. Ze hebben ‘s nachts de deur eruit gesloopt en zijn ontsnapt.”

Hoe kwam je vrij?

“We kregen elke week bezoek van mensen van Foodstep. Zij brachten ons eten, schone kleren en medicijnen. Ze gaven ook matrassen en kochten een televisie en muziekinstrumenten.
Als je muziek maakt, hoef je niet aan je verdriet te denken. Zij proberen ook straatkinderen als ik vrij te krijgen. Dat is gelukt!”

Uganda_thuis_cel

Deze kale cel is het 'Zwarte Huis', waar Omoi zes weken zat.