Smile! Voor de klassenfoto

banner

Amazonewoudjanuari 2010

Smile! Voor de klassenfoto

Niemand wil lachend op de klassefoto.

Niemand wil lachend op de klassenfoto.

De leerlingen van het schooltje in Tepkatsies dorp rennen opgewonden rond. Vandaag gaan ze met de hele klas op de foto.

De meisjes dragen hun mooiste ketting. Hoe je kettingen moet rijgen leren ze op school. Net als andere indianenzaken, zoals het maken van een pijl en boog, vissen met een speer en het maken van een hoofdtooi van papegaaienveren. Al die lessen, maar ook taal en rekenen, krijgen ze in hun eigen taal: het Kisedje. Handig, want Portugees, de officiële taal van Brazilië, spreken ze nog maar mondjesmaat. Oudere indianen konden het Kisedje alleen maar sprekenderwijs leren, boeken in de indianentaal bestonden niet. De leraar van Tepkatsie heeft de klanken en woorden van de Kisedje indianen pas tien jaar geleden voor het eerst opgeschreven.

Toekomst

Het dagelijkse leven in het dorp is niet alleen veranderd door de komst van de school. Dorpelingen rijden elke dag in een auto rond om te controleren of er niet stiekem bos wordt gekapt. Benzine kost geld. Tepkatsie en zijn klasgenoten weten dat er mobieltjes, tv’s en computers zijn. Als ze die willen kopen, is ook daar geld voor nodig. Geld krijg je alleen met een betaalde baan. Steeds meer indianen zoeken werk als boer in de landbouw of bij grote (olie)bedrijven in de Amazone. Hun manier van leven zal steeds meer gaan lijken op dat van andere Brazilianen. Tepkatsie wil later jager worden, maar wie weet is hij over twintig jaar wel slager in de stad of ingenieur op een olieplatform.

Tepkatsie kijkt geconcentreerd.

Tepkatsie is goed bij de les.

In het kort:

• Indianentalen worden op schrift gesteld.
• De buitenwereld beïnvloed het leven van de indianen.