Verdeeldheid op het platteland

banner

Goudoktober 2012

Verdeeldheid op het platteland

Christian (10) en Jon (9) dragen gloednieuwe rugzakken. “Een cadeautje voor elke leerling, van ingenieurs die plotseling onze klas binnenkwamen. We kregen ook pennen en schriften,” vertelt Christian blij. Vandaag betaalt mijnbedrijf Luminacopper
een dorpsfeestje. De mijnbazen hopen daarmee de bewoners aan hun kant te krijgen.

Christian en Jon staan onder een wonderlijk versierde boom: aan de takken hangen flessen olie, frisdrank, maïskolven, mandarijnen en brokken rietsuiker. Dit soort feestbomen zie je meestal met carnaval. Dorpsbewoners slaan dan met een bijl tegen de stam. Bij elke bijlslag mag je een wens doen. Net zo lang tot de boom omvalt. Dit keer heeft het feest een andere reden.

Stenen gooien

Jovanna (13) mag van haar ouders niet naar school. Ze moet thuis de huishouding doen. Voor haar geen cadeautjes van de mijnbazen.
Hoewel Jovanna niet kan lezen of schrijven, weet ze wel hoe belangrijk de natuur is. Logisch, als je een groentetuin onderhoudt en elke dag een koe en een schaap naar het graslandje in de heuvels brengt. Hoog, richting het mijngebied gaat ze niet. Daar wonen boeren die het goed vinden dat de mijn er is. “Ze gooien stenen naar me omdat ze denken dat ik bij de tegenstanders hoor.”

Jovanna in de groentetuin van haar familie
Jovanna in de groentetuin van haar familie

Waterval

Jovanna heeft het zo druk met koken, dat ze geen tijd heeft
voor een uitje naar de waterval. Het is een half uur lopen. Haar
buurmeisje Anais (12) stelt nog voor om te paard te gaan, maar Jovanna schudt nee. Na de vraag of ze denken dat
de goudmijn hun leven gaat veranderen, zwijgen de meisjes
even. “Uuhhh, tja,” antwoordt Anais dan, “er komt meer verkeer.
En misschien krijgen wij ook iets van het mijnbedrijf. Andere boeren
kregen een wc op hun erf. Maar ik ben bang dat de forellen in de rivier verdwijnen. En misschien trekken mensen naar de grote stad. Dan gaan mijn vriendinnen ook weg.”

Proefboringen

De jongens kennen het gebied waar hun koeien grazen goed. De grond is net een natte spons; regenwater sijpelt langzaam van de helling naar beneden naar de rivier. Veel dorpsbewoners denken dat de proefboringen van mijnbouwers dit proces verstoren. Het waterpeil van de rivier is lager dan normaal, zeggen ze. Ze wijzen naar de mannen die met terreinwagens en bulldozers over de heuvels crossen, op zoek naar goud en zilver. Maar niet iederéén ziet hen als boosdoeners.

In het kort

• In het Andesgebergte zoeken bedrijven goud, zilver en koper
• Zij proberen de bevolking voor zich te winnen
• Boeren zijn bang voor schade aan de natuur