Volle klassen, volle magen, volle hoofden

banner

Meisjes en jongensseptember 2009

Volle klassen, volle magen, volle hoofden

De basisschool van het plaatsje Gorom-Gorom in het Afrikaanse land Burkina Faso telt 615 leerlingen. Er zijn zes klaslokalen. “Wij zitten met 88 kinderen in één lokaal,” zegt Hamadou. “Bij mijn vriendje Djibrilla zitten meer dan 100 leerlingen!”

De meester kent Hamadou wel. “Hij is die stille leerling achteraan in de vierde rij. Tussen 88 leerlingen valt hij niet op. Het is moeilijk om in een grote, drukke klas iets op te steken. Zeventig procent van de kinderen gaat over, zonder dat ze iets hebben geleerd. In mijn klas doen de jongens het wel beter dan de meisjes.” 

In het kort

• Burkina Faso heeft een leerplicht.
• Meer dan de helft van de leerplichtige kinderen gaat niet naar school.
• Om meer meisjes naar school te lokken, worden ze voorgetrokken.

Niet elke leerling heeft een tafeltje met een stoel.
Niet elke leerling heeft een tafeltje met een stoel.

Knorrende magen

Het is bijna twaalf uur. Hamadou heeft trek in de lunch. Vanochtend heeft hij op school gierstepap gehad, zoals elke dag, maar zijn maag knort alweer. En hij heeft ook genoeg van het schrijven in zijn schrift. Hij fluistert: “Wanneer zegt de meester dat we onze bakjes klaar mogen zetten? Ik wil eten 
en naar buiten.”

Gaarkeuken

Op het schoolplein sjouwen kinderen bakken water van de pomp naar de gaarkeuken. Ze kunnen de pannen afwassen, want de overblijfmoeders zijn klaar met koken. Uit elke klas moeten twee kinderen het eten naar de lokalen brengen. Hamadou ziet ze door het open raam. “Hè, hè, eindelijk,” verzucht hij.

De meester kijkt toe of de couscous wel eerlijk wordt verdeeld.
De meester kijkt toe of de couscous wel eerlijk wordt verdeeld.

Op het schoolplein staat een grote waterpomp.

Op het schoolplein staat een grote waterpomp.

Alweer couscous met bonen

De meester stopt met de les. “Die rij begint,” gebiedt hij. Luidruchtig openen de kinderen hun rugzak en rennen naar voren om hun etensbakje op de grond voor het bord te zetten. Twee meisjes komen binnen met een enorme teil vol couscous met bonen. Onder toeziend oog van de meester verdelen zij de lunch.

Chaos

De etensbakjes van de eerste rij kinderen zijn nog niet eens allemaal gevuld of de andere leerlingen rennen al naar voren om hun portie op te halen. "Ah, ik was er al bang voor ... wéér bonen. Die ruiken zo ... eh ..." Hamadou houdt een hand voor zijn mond en fluistert: “...ijèh, goor dus.”

Onder het plastic bord op het hoofd van één van de meisjes zit een bak vol lekkere couscous.
Onder het plastic bord zit een bak vol lekkere couscous.

Hoe krijg je meer meisjes naar school?

Minder dan de helft van álle leerplichtige kinderen in Burkina Faso gaat naar school. Van die groep haalt éénderde het einddiploma. Op de basisscholen zitten meer jongens dan meisjes. Om meisjes meer kansen te geven, heeft de regering van het land bedacht dat meisjes geen schoolgeld hoeven te betalen. Jongens wel. Alle kinderen krijgen op school ontbijt en lunch, maar meisjes krijgen iets meer om mee naar huis te nemen. Meisjes die niet spijbelen en negentig procent van de lessen volgen, krijgen nog iets extra’s: bijvoorbeeld tien kilo graan. Meisjes die het eindexamen halen, krijgen een beurs voor de middelbare school.