Overslaan en naar de inhoud gaan
Interview

Gevlucht voor de oorlog in Syrië

De hele flat trilde. Samouil (12) uit Syrië schrok wakker en rende naar het raam. Buiten stond alles in brand.
Veel vluchtelingenkinderen kunnen een tijd niet naar school.
Gerdien Wolthaus Paauw

Wat was er aan de hand?

“Er waren bommen gevallen. Het is namelijk oorlog in Syrië. Er gebeuren daar veel nare dingen. Mijn buurjongetje is bijvoorbeeld ontvoerd. Hij kwam pas terug toen zijn vader heel veel losgeld betaalde. Ik vind het echt erg wat er daar allemaal gebeurt.”

Zijn jullie meteen gevlucht? 

“Eerst ging mijn vader naar Libanon. Via Turkije kwam hij in Nederland. Na drie maanden ging ik met mijn moeder, mijn zusje Mirey (15) en broertje Semil (11), mijn oma (88) en de familie van mijn vader naar hem toe.”

Hoe ging de reis verder?

“We vlogen van Libanon naar Schiphol. Daar wachtte onze vader ons op. Ik verlangde zó naar hem. Ik had hem drie maanden niet gezien. Wat was ik blij!”

En toen?

“De eerste nacht sliepen we bij een tante. De volgende dag moesten we naar een asielzoekerscentrum. Daar waren we twee weken. Daarna gingen we drie maanden naar een ander centrum. Toen kregen we een huis in Haarlem.”

Na de vlucht uit Syrië is nu de hele familie weer compleet.
Na de vlucht uit Syrië is nu de hele familie weer compleet. Gerdien Wolthaus Paauw

Hoe vind je het hier?

“Ik heb vrienden op school. Daar zijn Abu, Mohand en Ayman m’n beste maatjes. Ze zijn lief en aardig en ik kan goed met ze praten. We lachen veel over van alles en nog wat. In mijn buurt wonen veel moslims. Die kinderen pesten me. Ze zeggen: ‘Waarom ben je christen en geen moslim? Je mag hier niet blijven!’ Of iemand duwt me zodat ik op straat val, en zegt dan: ‘Kijk uit waar je loopt'."

Vertel je dat aan iemand?

“Ik kan mijn ouders alles vertellen. Als mijn vader hoort over het pesten is hij boos. Hij vindt het heel erg. Maar hij zegt: ‘Niets terug zeggen. Negeer het. Anders heb jij straks een probleem en dat willen mama en ik niet'."

Kregen jullie hulp onderweg? 

“Een vriend van onze vader bracht ons ’s nachts met de auto naar Libanon. Ik was bang. Soms moesten we stoppen. Agenten doorzochten alle tassen. We mochten doorrijden toen iemand zag dat mijn moeder een kettinkje droeg met een kruisje. Misschien waren de agenten zelf ook christenen, dat weet ik niet. Ze waren erg aardig.”

Wat vind je leuk op school?

“Buiten voetballen en volleyballen met m’n vrienden, boeken lezen en spelling. Het is hier fijn. In Syrië sloeg de juf de kinderen soms met een stok. Dat gebeurt hier gelukkig niet.”

Bij Samouil thuis Na een lange reis vanuit Syrië en een paar maanden in een asielzoekerscentrum, woont Samouil nu in Haarlem.  Hij vertelt over waar hij woonde en laat zien wat hij meenam uit zijn geboorteland. 

Samouils favorieten

Leukste vakken: taal en rekenen.
Wil later worden: voetballer of dokter.
Toekomstdroom voor Syrië: dat de oorlog stopt en het vrede wordt.
Lievelingseten: pizza met salami, door mama gemaakt.
Als ik boos ben: ga ik alleen zitten en nadenken. Ik vind terugschelden niet fijn.

Door: Gerdien Wolthaus Paauw

Samouil ging naar een inzamelingsactie voor vluchtelingen.

Plaats als eerste een reactie