Overslaan en naar de inhoud gaan
Reportage

Wat doe jij voor vrede?

Stel je woont in Colombia: in een buurt daar waar je niet veilig buiten kunt spelen omdat drugsbendes er de macht hebben. Hoe word je dan niet depri? Door toneel, film en muziek!
Terwijl Samuel filmt, vraagt Claudia voorbijgangers wat zij voor de vrede doen.

Claudia (12), Tití (11) en Juan-David (11) spelen toneel in het Gele Huis, een buurtcentrum. “We maken onze toneelstukken zelf,” vertelt Claudia. Omdat de kinderen zoveel geweld om zich heen zien, kunnen ze enge verhalen vertellen. Over mannen op motoren die met mitrailleurs schieten. Over lijken op straat. In één adem vertellen ze over spoken, zwarte katten, duivels en vampiers. Samuel: “Ik ben niet bang voor de spoken in ons huis, want het zijn de geesten van gestorven ooms en neven, en die zijn familie van me.” Spookverhalen zijn spannend, maar liever zouden de kinderen zonder angst de straat opgaan. Tití: “Gelukkig kunnen we overdag voetballen en vliegeren op het dakterras.” 

Filmploeg

Waar ligt de oplossing voor geweld? Claudia, Tití en Juan-David gaan met wat vrienden op onderzoek uit. Ze filmen met kleine camera’s wat mensen op straat zeggen over vrede. Juan-David rent wat al te enthousiast op de voorbijgangers af. Ze schrikken. Niet iedereen heeft zin om antwoord te geven op zijn vraag: Wat doet ú voor de vrede? Claudia pakt het voorzichtiger aan. Sommige mensen praten liever over anderen dan over zichzelf. Ze vraagt: Wat kúnnen ménsen doen voor vrede?

Ruzie thuis

Na de interviews komen de kinderen bij elkaar in het buurthuis. Claudia: “Een mevrouw zei: je moet kinderen goed opvoeden. Als je vader je moeder slaat, leer je als kind ook geweld te gebruiken.” “Ja,” valt de tweeling Caren en Carol haar bij.  “Alles begint met ruzie thuis. Dat vond een mevrouw bij de winkel ook.” Juan-David is teleurgesteld: “Een paar mensen reageerden heel grof. Eén man zei dat ze de guerrilla moesten afmaken.” Samuel knikt: “Sommigen wilden niks zeggen, maar anderen zeiden dat we vertrouwen moeten hebben en in vrede moeten blijven geloven. Het beste is om vrienden te maken, niet met geld en drugs, maar in het theater of met muziek.”

Straf

Maar wat doen de kinderen zélf tegen onrecht en geweld? Claudia: “Ik zeg altijd tegen kinderen die gepest worden dat ze niet moeten zwijgen. Door angst wordt alles erger! Op het schoolplein zijn elke dag wel een paar relletjes.” Juan-David: “Ik haal vechtende kinderen uit elkaar. En we zeggen tegen de juffen en meesters: straf helpt niet, dat geeft alleen maar wrok.”

In het Gele Huis zorgt War Child (een organisatie voor kinderen in oorlogsgebieden) dat kinderen theater- en muziekles krijgen.

Plaats als eerste een reactie