Overslaan en naar de inhoud gaan
Reportage

Vrij in een vredesdorp

In Colombia zijn bomaanslagen aan de orde van de dag, er liggen overal landmijnen verborgen en verschillende gewapende groepen en militairen maken grote delen van het land onveilig. Gelukkig is het in het dorp van Emerson (12) wel veilig. Hij kan altijd buitenspelen.
Kinderen kunnen veilig buiten spelen.
Ramiro Múnera

Touwtje springen

In grote cirkels draait het springtouw rond. “Emerson kwam gisteren iemand tegen ... en je raadt nooit wie het was. K, L, M, N, O ...” Bij de letter O staat Emerson op het touw en is hij af. "Haha, je trouwt met Otelia,” gilt Vanessa. Zij heeft het springtouw stevig in haar handen. “Nu ik,” zegt Maira. “Maira kwam gisteren iemand tegen …,” zingen de kinderen “en je raadt nooit wie het was: A, B, C …”. Pas bij de Y is Maira af. “Yordi!!” gilt Emerson nu.

IJzeren hek

De zon schijnt volop in San Jose, een dorp in de bergen in het westen van Colombia. Een varken scharrelt over het zandpad, drie peuters versieren stenen met groene en rode verf en een groepje oudere jongens lacht met elkaar in de schaduw van de houten huizen. Alles in het dorp ziet er vredig uit. Nou ja bíjna alles. Aan het hoge ijzeren hek dat om de zesenvijftig huizen staat, zie je dat San Jose geen gewoon dorp is.

Om het dorp staat een hoog, ijzeren hek.
Om het dorp staat een hoog, ijzeren hek. Ramiro Múnera

Wapens

In het gebied waar San Jose ligt, vechten gewapende groepen tegen het leger en tegen elkaar. In Colombia woedt al vijftig jaar een burgeroorlog. De ouders en opa’s en oma’s van de kinderen in San Jose besloten negentien jaar geleden dat ze niet langer in het geweld van de oorlog wilden leven. Niet ver van hun dorp bouwden ze een nieuw dorp. Ze maakten samen afspraken over de manier waarop ze in het nieuwe dorp zouden gaan leven. Zo ontstond de vredesgemeenschap. 

Maira: "Dit monument herinnert ons aan onze doden."
Maira: "Dit monument herinnert ons aan onze doden." Ramiro Múnera

Aanslag

In het dorp is geen burgemeester of baas. Er is wel een dorpsraad die advies geeft als mensen problemen hebben met elkaar. In het dorp zijn ze veilig, maar Emerson en Maira weten dat dit niet overal zo is. 
Elf jaar geleden was er nog een grote aanslag in de buurt. Maira wijst naar het monument als herinnering aan alle doden die toen vielen. “Op elke steen staat de naam van degene die gestorven is tijdens deze aanslag. Er liggen ook twee kinderstenen. Wij blijven hier wonen, omdat we niet willen dat er nog meer mensen doodgaan door geweld.”

Schooluniform

Maira voelt zich heel vrij in het vredesdorp. “De juf op onze school is niet zo streng, soms beginnen we wat later of we stoppen eerder met de les. Je hoeft geen uniform aan zoals op andere scholen in Colombia.”

Op school verbouwen de leerlingen groenten en fruit voor alle dorpsbewoners.
Op school verbouwen de leerlingen groenten en fruit voor alle dorpsbewoners. Ramiro Múnera
De ananas is rijp.
De ananas is rijp. Ramiro Múner

Regels

Emerson denkt een beetje anders over het dorp dan Maira. “Er zijn wel heel veel regels.," vertelt hij. "Je mag na zes uur ’s avonds niet buiten het hek komen en je mag niet eens vuurwerk afsteken.” Dat klinkt namelijk net als geweerschoten en daardoor kan paniek en angst ontstaan. Doet hij wel eens iets dat niet mag? Emerson gniffelt en fluistert dan: “Alcohol is hier verboden, maar buiten het hek heb ik een keer stiekem bier gedronken.”

Ananas

Ook als de avond valt mogen kinderen in San Jose buiten blijven spelen. De ouderen zorgen voor jongere broertjes en zusjes, want veel ouders komen pas laat thuis. Ze werken buiten het dorp op het land om eten te verbouwen voor de gemeenschap. Op school verbouwen Emerson en Maira ook groente en het fruit voor het hele dorp. “De ananas is rijp.” Juf Mariela pakt een scherp mes. “Kom jongens, we gaan sap maken”.

Door: Sytske Susie Jellema

Plaats als eerste een reactie