Weg uit het wilde westen

banner

Lepraapril 2008

Weg uit het wilde westen

Christian en Odette zochten saffieren en kregen lepra

Christian en zijn zus Odette kwamen een jaar geleden met hun moeder naar Tulear. Om op een speciale afdeling van het ziekenhuis te worden behandeld. Want Christian en Odette zijn ziek. Ze hebben lepra. De ziekte liepen ze op in het 'Wilde Westen' van het Afrikaanse land Madagaskar.

Gezonder

“We wonen nu gezonder,” vertelt Christian. “Tulear ligt aan de kust. Je hebt hier lekkere frisse lucht. Daarom neem ik vaak een boot. Dat is veel beter dan zo’n benauwde, volle bus waar iedereen kucht, hoest en zweet.”

Zebukarren

In Tulear zijn veel boten, maar er is geen pier of aanlegsteiger. Daarom halen mannen met zebukarren (zebu’s zijn bultrunderen) de passagiers en hun spullen van de boot. Dan hoeven zij niet door het water te lopen. Iedere keer als er een boot aankomt, racen de karren er op af. Degene die het eerst is, krijgt de klus.

Op zoek naar saffieren, graven de mijnwerkers diepe gaten.

Op zoek naar saffieren, graven de mijnwerkers diepe gaten.

Gevaarlijk

Christian: “Mijn vader groef de gaten en mijn moeder, Odette en ik wasten het zand. Een stoffig en ongezond werkje. De stenen die we vonden, verkochten we aan Afrikanen op de markt. Zij kopen de hele dag saffieren op. Er zijn ook veel mannen uit Thailand die stenen kopen. Op die manier verdienden we ongeveer 2,6 ariary (1 euro) per dag. Maar soms braken er ruzies uit over de saffieren en veel mensen zijn gewapend.”

Lege handen

Ondanks de verhalen over geweren en ruzies is Odette helemaal niet bang. Ze vindt het juist leuk om af en toe terug te gaan naar Ilakaka. Al haar vriendinnen zijn er nog. “Gevaarlijk? Hier? Het enige gevaar was dat je soms niets vond. En dan verdienden we niet genoeg geld.”

Tulear ligt aan de kust. Omdat ze daar geen haven hebben met aanlegsteigers en hijskranen, worden de boten gelost en geladen door arbeiders die met zebu's (bultrund) de golven in gaan.

Tulear ligt aan de kust. Omdat er geen aanlegsteigers en hijskranen zijn, worden de boten gelost en geladen door arbeiders die met zebu's (bultrund) de golven in gaan.

Saffieren

Voordat Christian (11) en zijn zus Odette naar de stad verhuisden, woonde het gezin in Ilakaka. Die stad wordt het ‘Wilde Westen’ van Madagaskar genoemd. Het was vroeger een klein dorpje.Tot op een dag iemand vlak buiten het dorp saffieren (= edelstenen, zoals diamanten) vond. Binnen de kortste keren veranderde Ilakaka in een stad met 85.000 inwoners, onder wie Christian en zijn familie.

Gevaarlijk? Hier?

Saffierkoorts

Overal in Ilakaka worden gaten gegraven en zijn mensen met stenen in de weer. De mensen die de saffieren opgraven, zijn vaak bang om met buitenlanders te onderhandelen. Daarom verkopen zij hun vondsten aan tussenhandelaren. “Het geld van de saffieren is erg heet,” zegt een van de gravers. “Je verdient het snel, maar je geeft het ook snel weer uit. Want alle spullen hier zoals rijst, eten, drinken, zijn allemaal veel duurder dan thuis bij ons in het dorp.”

Wist je dat …

- In Ilakaka worden saffieren gevonden
- Het leven van een saffierdelver is ongezond
- Boten in de haven van Tulear worden gelost en geladen met behulp van koeien